Μουσικά σχόλια…7 – ΒΑΡΙΑ ΜΕΤΑΛΛΑ…(συνέχεια)
του Αντώνη Θ. Παπαδόπουλου
Ορισμένα ζώα ουρλιάζουν όταν ακούν μουσική. Οι άνθρωποι συνήθως σκέπτονται. Το χαρακτηριστικό όμως που κάνει την διαφορά είναι η ταύτιση. Εμείς τα λογικά όντα του πλανήτη όταν ακούμε μια μουσική, ένα τραγούδι, μπορεί να νιώσουμε αποστροφή ή αδιαφορία, αλλά κάποιες άλλες φορές έμπνευση, χαρά, μελαγχολία, νοσταλγία και πολλά άλλα. Υπάρχουν όμως και κάποια ακούσματα, στα οποία η καρδιά κτυπάει πιο δυνατά ή παγώνει. Ακούσματα που αναγκάζουν το συναίσθημα να ξεχειλίσει και να σε κάνει να πιστέψεις ότι μιλάει για σένα. Η μουσική έχει άπειρα μονοπάτια και μέσα από τις δαιδαλώδεις διαδρομές της, βρίσκει μορφές και ήχους ώστε να προσεγγίσει και τους πιο απαιτητικούς ή τους πιο ακραίους και περιθωριακούς.
Το heavy metal έχει μια υποδιαίρεση με γενική ονομασία κατάταξης “dark metal”. Είναι το είδος στο οποίο κυρίαρχο χαρακτηριστικό είναι ο βαρύς τόνος με ρυθμό άλλοτε γρήγορο επικό και εκρηκτικό και άλλοτε με ρυθμό αργό βαρύ και πένθιμο. Κάποια από αυτά τα είδη είναι το black metal, death metal, doom metal, depressing metal, goth metal και μερικά άλλα ακόμα ελάσσονος αποδοχής.
Σε αυτό το είδος υπάρχει μια συνεισφορά μουσικού ύφους και στιχουργίας. Αυτό βέβαια είναι κατανοητό διότι για φανταστείτε τραγούδι που μιλάει : «οδηγώ και σε σκέφτομαι….» ενορχηστρωμένο με συμφωνική που να έχει μια εσάνς από Θεοδωράκη ……… Το ύφος λοιπόν είναι βαρύ και οι στίχοι μαζί με την μουσική μιλάνε ως επί το πλείστον για την παρακμή. Παρακμή παντού, ηθική πνευματική πολιτική και συναισθηματική. Η απαξίωση, η απομόνωση, η αποξένωση η λατρεία της ύλης και η απίστευτη υποβάθμιση της ανθρώπινης ζωής μεταφέρονται σε αυτή την μουσική μέσα από τον ρυθμό, την ¨βαβούρα¨ και τα φωνητικά που είναι αρκετά εξεζητημένα. Μέσα από το dark metal κάποιες φορές απαξιώνεται και η ίδια η ζωή, διότι μερικές φορές γίνεται ορατή μόνο η σκοτεινή πλευρά της, οπότε ενίοτε υιοθετείται μια πένθιμη μελωδία και καταθλιπτική.
Εσείς όλοι που τυχόν βεβιασμένα, θα αρκεστείτε να κρίνεται και να αποφανθείτε για το ποίον αυτού του είδους μουσικής, σκεφτείτε για λίγο μόνο, ότι υπάρχουν άνθρωποι που βιώνουν τα συναισθήματα τους με διαφορετική ένταση και βαθμό απορροφητικότητας. Είναι γεγονός όμως ότι την μουσική αυτή την ακούνε συνήθως άνθρωποι με χαμηλή αυτοεκτίμηση και αισθηματικά ευάλωτοι που βρίσκουν μέσα από τους άναρχους ήχους της κιθάρας και τα brutal φωνητικά να εκφράσουν την δική τους αγανάκτηση για την μη αποδοχή τους. Σκεφτείτε τα λίγο αυτά πριν απορρίψετε μετά παρρησίας τον τόσο αψύ τραχύ και έντονο ήχο που παράγεται από ανθρώπους που ίσως μέσα τους πονάνε.
imaginistes 