Το αερόστατο…whole lotta love

Το αερόστατο – Chris. L

Φευγαλέοι ερωτες που χειμωνες με κερασαν

Αιωνιοτητα ορκιστικαν μα γρηγορα ξεχασαν

Μαζι πετουσαμε με το αεροστατο μας

Ο αερας μας καθοδηγουσε σε μερη εξωτικα

«ελα να δεις κι’εσυ, ελα πιο κοντα»

Εσκυψα να δω κι εγω τη θεα

Και αντικρισα μια τυχη μοιραια

 

Μ’εσπρωξες στο κενο

Με κοιτουσες  με το παγωμενο βλεμα

Αναρωτηθηκα τι εκανα εγω σε σενα

Μα ποτε δεν χτυπησα το χωμα

Απο τοτε πεφτω, αιωρουμαι ακομα

 

Ηθελες μονη να πετας

Κι εγω σου εδωσα τα φτερα

Εκμεταλλευτηκες την αθωα μου φυση

Τωρα που το σκεφτομαι

Δεν θελω η προσκρουση μου να ειναι απαλη

Μοναχα να ειναι αποτελιωτικη

Αυτο το βασανο που παντα ειναι μαζι μου

Σαν τατουαζ στο κορμι μου

Παντου βλεπω τα δυο σου ψυχρα ματια

Που καθρεφτιζομουν σαν επεφτα

Λενε πως τα ματια απεικονιζουν τη ψυχη

Με αρκετη σιγουρια μπορω να πω πως δεν ημουν σ’αυτην

 

Τωρα ποιος να ξερει που γυρνας

Μα του αεροστατου η φλογα παντα εκει

Να σου θυμιζει ενα τρελο

 

Που’θελε ν’αγαπηθει

 

Πηγή: http://cypoets.blogspot.gr/2014/01/p_6638.html

 

Επιλογή σκίτσου black kat