Στους δρόμους της πόλης (1+1)

του Χρίστου Σαπρίκη

Περπατώντας στους δρόμους της πόλης.

Σκόρπιες εικόνες, ψηφίδες καθημερινότητας.

Κυνηγώντας το χρόνο που φεύγει…

Η μέρα που γεννήθηκες

αναπαρίσταται, Θεάνθρωπέ μου

κάποιο άστρο

θαμπό από το άθεον όζον

σε ψάχνει

 

 

οι μάγοι δε θυμούνται

αν γέρασαν ή έχουν πεθάνει

 

 

τα ξυλιασμένα δάχτυλα του θαύματος

ρωτούν πού είναι η φάτνη

κι εγώ εκεί σκυμμένη

μεσ στο προσκύνημα της αναζήτησής σου

σε μια συμμετοχή απαρατήρητη

μοναχική

 

 

δεν το αρνούμαι νιώθω να διαπερνά

και του δικού μου σώματος

την ξυλιασμένη δυσπιστία

η σεβαστή, ασύλληπτη του θαύματος

θερμαντική ανάγκη

……..

Κική Δημουλά, από την ποιητική συλλογή «Τα εύρετρα»