γιορτάζουν οι imaginistes του Ασώτου

το τραγούδι της ημέρας…«του Ασώτου»

 ~~~~~~~~

του Παραισθησιογονολήπτη

 

Ήρθε η ημέρα όπου η ανθρωπότητα γιορτάζει έναν από τους πιο ενδιαφέροντες αιρετικούς ανθρώπινους χαρακτήρες. Ο άνθρωπος αυτός, πασίγνωστος για τα πάθη και τις αμαρτίες του έχει υμνηθεί από τη λογοτεχνία, τη μουσική, τη ζωγραφική και φυσικά από όλες τις τέχνες. Τον γνωρίζουμε όλοι μας γιατί κυκλοφορεί δίπλα μας, τον λατρεύουμε και τον αντιπαθούμε. Η παλιοπαρέα μάλιστα των imaginistes ανέκαθεν τιμούσε τη μέρα του με γενικό κάλεσμα συνήθως σε χαμηλού κόστους ταβέρνες ώστε να μπορεί να κάνει ζημιές και γλέντια χωρίς πολλά λεφτά.

Εκατοντάδες είναι πια οι διάφορες ημέρες εορτασμού απίθανων και αμέτρητων επετείων, γεγονότων και λοιπών ευχάριστων και δυσάρεστων καταστάσεων, που έχει εφεύρει ο ανθρώπινος πολιτισμός για να έχει κάτι να παρηγοριέται. Θυμίζουμε την ημέρα οργασμού, την ημέρα κατά της λέπρας. κατά της κλειτοριδεκτομής, των υγροτόπων και της υδρογραφίας, της υπερηφάνειας γενικώς, της κυμματοδρομίας( σέρφινγκ)… και ούτω καθ’ εξής.

Η γιορτή του Ασώτου βασισμένη στην γνωστή παραβολή της Καινής Διαθήκης, δεν κάνει κάτι παραπάνω παρά να δικαιώνει τον συμπαθή παρανομούντα, τον αναζητούντα και λάτρη των ηδονών , και γενικά τον ανεπρόκοπο τεμπέλη και μαύρο κακό σκυλί.

Μιλάμε φυσικά για τον ΑΣΩΤΟ.

Άσωτος < αρχαία ελληνική ἄσωτος < ἀ- + σῴζω τον ατελείωτο, τον που σπαταλά χωρίς μέτρο, κάνοντας υπερβολές, τον διεφθαρμένο, τον άνθρωπο που διάγει έκλυτο βίο.

Χρόνια πολλά λοιπόν στους απανταχού αξιολάτρευτους Άσωτους.

 

Μουσική Σωκράτης Μάλαμας – Στίχοι Σωκράτης Μάλαμας

Κάνω τις αμαρτίες μου
να `χω να μετανιώνω
να λέω πως παραφέρομαι
μαζί μου να θυμώνω

Κάνω τα μάτια τα στραβά
όταν ξεπέφτω στα φθηνά
με προσευχές και με βρισιές
ξεχνάω το αύριο και το χθες

Μα έλα που βαρέθηκα
και θέλω πια ν’ αλλάξω
να γίνω άνθρωπος κι εγώ
τα σκάρτα μου να κάψω

Να κάψω τις παρεκτροπές
ο διάολος να τις πάρει
αλλά προτού συμμορφωθώ
ανοίγω ένα μπουκάλι

Κρασάκι μου συγχώρα με
που σε κακολογάω
με πιάνει μαύρη ταραχή
όταν σε συναντάω

Μα έλα που βαρέθηκα
και θέλω πια ν’ αλλάξω
να γίνω άνθρωπος κι εγώ
τα σκάρτα μου να κάψω