Παραισθήσεις 23…το Μπραχαμιώτικο Μαρακανά

Αναδημοσίευση από imaginistes 31/5/14 

του Παραισθησιογονολήπτη

 

 

 

Τραγική εικόνα  παρουσιάζει εδώ και χρόνια η  ΑΛΑΝΑ μπροστά την μάντρα του Νεκροταφείου και επί της οδού 25ης Μαρτίου. Μιλάμε για μικρή απόσταση από την είσοδο της πόλης μας και τον Πύργο του Άϊφελ που δεσπόζει στη γωνία με την Παπαναστασίου και τείνει να γίνει μετά το Στρογγυλό, το νέο city symbol του τόπου μας.

Η θρυλική και διαρκώς συρρικνούμενη ΑΛΑΝΑ στην οποία έχουν χυθεί ποτάμια ιδρώτα από τα γεμάτα πάθος ποδοσφαιρικά παιχνίδια πού έγιναν εκεί,  προκαλεί σήμερα δάκρυα στα μάτια  στους διερχόμενους πεζούς και εποχούμενους, ιδιαίτερα στους μεγαλύτερους σε ηλικία, που κατέστρεψαν σ’αυτό το χώρο, πολλά ζευγάρια παπούτσια, παίζοντας μπάλα.

Ξερά χόρτα άνω του ενός μέτρου ύψους κατακλύζουν το χώρο και κάνουν αδύνατη την πρόσβαση στα σκυλιά που χρόνια τώρα αποπατούν συστηματικά καθοδηγούμενα από ασυνείδητα αφεντικά. Τα σκυλιά δεν πλησιάζουν πλέον διότι  διαισθάνονται ότι τρωκτικά και ερπετά  κρύβονται στην πυκνή ξερή γη…

Στον ιερό τόπο όπου έχουν γίνει ιστορικά ποδοσφαιρικά παιχνίδια μεταξύ της αθλουμένης και μη νεολαίας της δεκαετίας του 60, σήμερα υπάρχει μόνο σκόνη και καταχνιά!

Το λίκνο του αθλητισμού της πόλης  φιλοξένησε ακόμα και τη μαθητιώσα νεολαία που (ελλείψει αυλής στο παλιό γυμνάσιο πίσω από τον φούρνο του Μαλτέζου και στο parking της Ανδρούτσου) έκανε την γυμναστική της υπό τις οδηγίες των αξέχαστων γυμναστών καθηγητών κυρίου  Στόλη, κυρίας  Κατσανάκη και αργότερα του κυρίου Καράφλα, χρησιμοποιώντας τον υπαίθριο χώρο, ακόμα και ως αποδυτήρια.

Αλησμόνητο έχει  μείνει  το περίφημο παιχνίδι Μαλλιάδες – Μπεκρήδες όπου πάνω από 800 παραληρούντες θεατές κατέλαβαν το υψωματάκι στη μάντρα που χωρίζει από το νεκροταφείο της Δάφνης, προκειμένου ν’ απολαύσουν το ντέρμπυ που έληξε ισόπαλο 1-1. Ιδού μερικά ονόματα από τις δύο ομάδες των οποίων οι σύνθέσεις είχαν αναρτηθεί την προηγούμενη μέρα στο καφενείο του Σαϊνη.

Γκουρντάς, Νταμπατούμπας, Σφήνας, Ψαράς, Άκολος, Γιουσπουτσούκ, Γαϊδούρας, Μπαμπαϊτσος, Πιπίλας, Γόπας, Νιμού, Πελέ… και άλλοι των οποίων η μνήμη μας δυστυχώς δεν βοηθάει ν’ αναφέρουμε και που πρωταγωνίστησαν σε κείνο το ιστορικό παιχνίδι.  

Η αγαπημένη μας ΑΛΑΝΑ του Νεκροταφείου αποτέλεσε μαζί με τον ΜΠΡΑΧΑΜΙΑΚΟ το λίκνο του Αθλητισμού της μικρής μας πόλης. Σε αυτά τα γήπεδα νεαροί ταλαντούχοι παίκτες ξεδίπλωσαν τις αρετές τους ντριπλάροντας με χάρη,  ανάμεσα σε πετρούλες και  κοτρώνες που διέθετε άφθονες ο αγωνιστικός χώρος. Σε αυτούς τους χώρους διέπρεψαν παικταράδες  ονειρευόμενοι κύπελλα και πρωταθλήματα, Καραϊσκάκια, Λεωφόρους και Φιλαδέλφειες και όπου τους αποθέωνε η κερκίδα κάνοντας το γύρο του θριάμβου. Σ’ αυτούς τους χώρους που ύμνησε ο μεγάλος Πιερ Πάολο Παζολίνι, φτιάχτηκαν οι μικροί ήρωες της γειτονιάς μας. Σ’ αυτούς τους χώρους δοξάσθηκε η άγνωστη σήμερα θέση “ΜΠΑΚΟΤΕΡΜΑ”.

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΛΟΓΟΥΣ,

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ!!

1. Να κηρυχθεί ο χώρος διατηρητέος.
2. Να καθαρισθεί άμεσα από τα χόρτα.
3. Να μπουν δοκάρια γιατί οι πέτρες που βάζαμε παλιά στη θέση τους, είναι επικίνδυνες.
4. Να σταματήσει άμεσα η καταστροφή που συντελείται με την κατασκευή του πεζοδρομίου που άρχισε για προεκλογικούς λόγους, να επανέλθει ο χώρος στην πρώτη του μορφή και να δοθεί  στη νεολαία του τόπου που αντί  ν’αυτοσχεδιάζει  ντριμπλάροντας στην Αλάνα, καταπιέζεται διδασκόμενη κατηχητικό ποδόσφαιρο από ανίδεους προπονητές, στα άθλια αντιποδοσφαιρικά γήπεδα 5χ5.
5. Να κατασκευαστεί σε μια άκρη μνημείο αφιερωμένο στον ΑΓΝΩΣΤΟ ΑΛΑΝΙΑΡΗ  ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗ
6. Να γίνει ετήσιο ποδοσφαιρικό τουρνουά με τον τίτλο ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΜΟΥΝΤΙΑΛ
7. Σε ειδική λαμπρή τελετή να πάρει το όνομα ΜΠΡΑΧΑΜΙΩΤΙΚΟ ΜΑΡΑΚΑΝΑ

      8. Να τιμηθούν όλοι οι ζώντες και τεθνεώτες ποδοσφαιριστές που έλαβαν μέρος στον αγώνα ΜΑΛΛΙΑΔΕΣ – ΜΠΕΚΡΗΔΕΣ  και να τους δοθεί το χρυσό κλειδί της πόλης.

9. Να υπάρξει ετήσια χοροεσπερίδα στο χώρο απέναντι από το σημείο του Πύργου του Άϊφελ της βιοτεχνίας Γελαδάκη που στεγαζόταν η ταβέρνα του Αρτέμη (Φλεβάρης η Τακούνης).
10. Συγνώμη, αλλά “ζούμε σ’ ένα όνειρο που τρίζει”