Φρέσκα

Χωρίς…βαρβάρους

του Δημήτρη Κάππα

 

Τσούρμο μεγάλο. Για τους δεις να φθάνουν. Το δίκιο σου να προασπίσουν. Τι και αν έρχονταν με πανιά μαύρα; Εσύ δεν είδες κανέναν Αιγέα στο Σούνιο και νέα θλιβερά. Είδες σωτήρες και Χριστούς. Μεσσίες με ποδοβολητά και αρβύλες που ήρθαν σε καμμένη γη να σπείρουν. Εμβατήρια και παιάνες έπαιζες και το δρόμο έστρωσες με βάγια για ένα κατευόδιο ευοίωνο. Για μια λύση που πρόσμενες καιρό. Για ένα πουκάμισο που έβλεπες γεμάτο. Για μια Ελένη υπαρκτή.

Μπήκαν στην πόλη. Παρέλαση εφήβων σε έξαψη ερωτική. Με στόματα μεγάλα και φωνές δυνατότερες από όσες είχες ποτέ ακούσει. Σειρήνες. Σαν άλλος Οδυσσέας μαγεύτηκες, μα το παρελθόν δεν το θυμόσουν. Και την οσμή του γουρουνιού δεν πρόφτασες να αντιληφθείς. Και τα μαύρα πανιά σκόρπισαν χρώμα βαρύ παντού και έβαψαν ψυχές και χέρια. Όχι μαύρα. Κόκκινα. Δεν ήταν το κόκκινο όμως που φοβόσουν, που ήταν στην πόλη από παλιά. Ήταν ένα κόκκινο καινούργιο. Ζωντανό και ζεστό. Μα ούτε τότε μύρισες. Γιατί το κόκκινο ήταν ξένο.

Άνοιξαν οι ασκοί. Τώρα το κόκκινο είναι και δικό σου. Μυρίζει ανυπόφορα και στην όψη του δεν παιανίζεις πια. Ουρλιάζεις από φόβο και κατακεραυνώνεις από οργή. Αλυχτάς σαν το σκυλί, σαν μανιασμένος λύκος. Τους κυνηγάς να φύγουνε. Μα ο Αιγέας έπεσε. Και τώρα πια μάταια θα ψάξεις στο Αιγαίο. Γιατί τα μαύρα πανιά έγκαιρα δεν ερμήνευσες. Και το δράκο τον τάισες εσύ και τον έθρεψες στην αγκαλιά σου. Μα τώρα πια ησύχασε. Οι βάρβαροι θα φύγουν.

Ζωή δύσκολη χωρίς βαρβάρους. Τώρα με τι θα αναμετρηθείς και τι θα εξοστρακίσεις; Την ευθύνη πού να μεταθέσεις; Για την κατρακύλα σου ποιον θα κατηγορήσεις; Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία που ποθείς. Και αυτοί οι βάρβαροι ήταν βολικοί. Κατέστρεψαν και έκαψαν. Πήραν τις ύβρεις σου όλες πάνω τους και κράτησες την κάθαρση για σένα. Κάθαρση ακάθαρτη, επιπόλαια. Ποιος σου χρωστά ανάσταση χωρίς δική σου σταύρωση; Χωρίς γρατζουνιές στους ώμους και την πλάτη που να μαρτυρούν πως ξέρεις να πετάς; Οι βάρβαροι έφυγαν. Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους; Οι άνθρωποι αυτοί ήταν μια κάποια λύση.

αναδημοσίευση από 4/10/13

εμπνευσμένο από το ποίημα του Κων/νου Καβάφη,  Περιμένοντας τους Βαρβάρους