στις αποχρώσεις του… άσπρου – μαύρου 4

Ξενάγηση στον κόσμο της Μαρίας Μακράκη

στα στενά νησιώτικα σοκάκια

❀❀❀

«Ω δύσβατη, δύσβατη ζωή, από πιο σοκάκι γίνεται κανείς να σε περάσει»!

(Ελύτης, Εκ του πλησίον)

 

Μαύρη ψυχή σαν το μαύρο ουρανό

κι εγώ να προσμένω ένα τίποτα.

Με το άγριο άρωμα της νικοτίνης να ρέει στις φλέβες μου

κυνηγώ το υποσυνείδητο…

Κάθε προσευχή είναι φάρμακο στον πόνο,

μα η σιωπή σου είναι φαρμάκι στην ψυχή.

Τα λόγια σου μαχαίρι στο κορμί μου

και το βλέμμα σου… η θύμηση τ’ουρανού που κλαίει.

Σ’ αναζητώ στα σοκάκια, στους δρόμους αυτής της πόλης

μα πώς να σε βρω όταν έχω χάσει κι εμένα;

Αρωματίζω τη νύχτα με το κορμί σου…

αχ, να ήσουν εδώ να φιλούσα τα χείλη,τα στήθη και το πρόσωπό σου.

Αρωματίζω τη νύχτα με το κορμί σου…

δυσβάσταχτη η ανάσα κι η κάθε ματιά, όταν είσαι μοναχός σου.

Εσύ όμως μου λες πως δε θέλεις ν’ αγαπήσεις και ν’ αγαπηθείς,

γιατί από έρωτα μην πληγωθείς φοβάσαι.

Μα οφείλεις να ξέρεις πως ο έρωτας είναι μία πληγή,

μια πληγή, ψύχος δριμύ κι οξύς ο πόνος…

Κάποτε θα έρθει η ξαστεριά, η γαλήνη ,η χαρά.

Θα έρθει απ’ την αγάπη, από την αγάπη.

Γι’ αυτό μικρή μου πρόσεχε τους δρόμους που θα πάρεις,

σε τι λιμάνια θ’ αράξεις το πλοίο της ψυχής σου,

ποιους ανέμους και ποια κύματα θα ακολουθήσεις,

γιατί από έρωτα ο άνθρωπος…γεννιέται και πεθαίνει…

Κωνσταντίνος Τσώνης…ΠΡΟΣΕΧΕ

Η Μαρία Μακράκη γεννήθηκε στη Ρόδο το 1997, είναι απόφοιτος του τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου με κατεύθυνση τη Δημοσιογραφία. Είναι αρθρογράφος στο Frapress.gr και ραδιοφωνική παραγωγός στο imaginistes web radio με εκπομπές πολιτιστικού περιεχομένου.