Οίνος

της Βιτάλια Ζίμμερ

 

Οι πρώτες καταγεγραμμένες φιλοσοφικές συζητήσεις ήταν αυτές της Αθήνας. Διάσημοι φιλόσοφοι της συζητούσαν αδιάκοπα και συνήθως δεν κατέληγαν ποτέ σε κάποιο συμπέρασμα. Τελικά ποιο είναι το νόημα των δύο συζητήσεων;

Η μετά κορονοϊού εποχή, με βρίσκει σε ένα ημιορεινό χωριό συγγραφέων. Το σκηνικό είναι το ίδιο. Οίνος και διαφωνία. Όπως οι αρχαίοι. Αμφισβητούσαν τα πάντα. Δεν δεχόντουσαν τίποτα χωρίς να το αμφισβητήσουν μέσα από μία διαδικασία διαλόγου. Ο οίνος λειτουργούσε ως καταλύτης. Βοηθούσε αυτήν την κοινωνική αντίδραση. Περιέρχονταν εις κοινωνίαν. Όπως η θεία κοινωνία έχει βάση το κρασί έτσι και ο διάλογος πράττει το ίδιο.

Οίνος, ένα δώρο της φύσης που δεν είναι έτοιμο. Απαιτεί την ενεργό συμμετοχή του ανθρώπου. Δεν αρκεί να είσαι τροφοσυλλέκτης. Πρέπει να περιποιηθείς το αμπέλι, να βοηθήσει ο καιρός, να το τρυγίσεις, να το πατήσεις και μετά να περιμένεις να ολοκληρωθεί η αργή χημική αντίδραση με τη σωστή ποσότητα οξυγόνου, για να το πιεις.

Η σωστή κατανάλωση του οίνου είναι άλλη. Πρώτα επιλέγεις κρασί και μετά το είδος της τροφής. Αν θέλεις να πιεις λευκό παγωμένο κρασί, πρέπει να φτιάξεις ψάρι. Εμείς το κάνουμε ανάποδα. Πρώτα επιλέγουμε φαγητό και μετά τον οίνο.

Η συζήτηση ανάβει. Ο οίνος επιταχύνει τη διαδικασία της ευχάριστης συμπλοκής. Οι φωνές αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη ένταση. Παύση.

 

Βήμα πρώτο. Σερβίρουμε στο ποτήρι. Δεν πρέπει να χυθεί ούτε μία σταγόνα έξω από το ποτήρι. Είναι σπατάλη. Είναι προσβολή στον κόπο της φύσης και του ανθρώπου.

Βήμα δεύτερο. Περιστρέφουμε το ποτήρι να δούμε το χρώμα. Ικανοποιούμε την αίσθηση της όρασης.

Βήμα τρίτο. Πλησιάζουμε το ποτήρι στο πρόσωπο. Μυρίζουμε χωρίς να ακούγεται η εισπνοή από τη μύτη. Η όσφρηση ως αίσθηση συμμετέχει στη γεύση.

Βήμα τέταρτο. Τσουγκρίζουμε. Πρέπει να ικανοποιηθεί και η ακοή.

Βήμα πέμπτο. Πίνουμε μία γουλιά. Η πρώτη γεύση είναι η πιο δυνατή. Το pH του στόματος μάλλον είναι μικρότερο του 7. Το στόμα μας είναι βάση. Το κρασί είναι οξύ. Είναι πολύ έντονη η πρώτη γεύση. Πλένουμε τη γλώσσα και το στόμα με αυτή τη γουλιά. Περιμένουμε λίγα δευτερόλεπτα. Πίνουμε ξανά, λίγο μεγαλύτερη ποσότητα. Το στόμα είναι έτοιμο να υποδεχθεί τη γεύση και να την κρίνει δίκαια.

 

Λείπει η αφή. Η μόνη αίσθηση που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί. Ένα κολονάτο ποτήρι μπορεί να ικανοποιήσει μέρος της ανάγκης. Φροντίστε όμως η αφή, να ικανοποιηθεί από το ταίρι σας που κάθεται απέναντί σας. Ένα απλό άγγιγμα στα ακροδάχτυλα είναι αρκετό.

 

Οίνος, ο καταλύτης της διαφωνίας και της συμφωνίας.
Οίνος, το δώρο των θεών προς τους θνητούς.