Τα ψώνια

Σου τα ΄γραψα και στο χαρτί για να μην τα ξεχάσεις,

 

μην τύχει και παρασυρθείς και άλλα μ΄αγοράσεις,

 

έλα όμως που έκανες πάλι του κεφαλιού σου,

 

και ψώνισες  με οδηγό, το εύρος….του μυαλού σου !!!

 

Χθες δεν τα συζητάγαμε και κάναμε αναλύσεις,

 

πόσο ακρίβυνε η ζωή και πόσα θες να ζήσεις,

 

χθές μόλις βρε δεν πιάσαμε, χαρτάκι και μολύβι

 

και γράψαμε λεπτομερώς κάθε έξοδο που επείγει…

 

Κι εσύ μωρέ τ΄αψήφισες όλα,  λες κι είναι ψέμα

 

κι από το πενηντάευρω δεν έμεινε ούτε κέρμα !!!

 

Και το ΄δα χθες το όνειρο,  βιολέττες ανθισμένες,

 

λαχτάρες είπα θα με βρούν, μάλλον ξεγυρισμένες,

 

μέσα σε δευτερόλεπτα, στα όρια με φτάνεις,

 

γιατί ποτέ σου δε μ΄ακούς, του κεφαλιού σου κάνεις !!!

 

Σου τα ΄γραψα λεπτομερώς, μία ρέγγα, αυγουλάκια,

 

δυό σόδες, ένα βούτυρο και δύο γιαουρτάκια ,

 

όμως εσύ αγάπη μου,  ακόμα ζεις στο χθες,

 

αστακό, ουίσκια και κρασιά , πανάκριβα μου θες,

 

δεν έχω άλλη υπομονή για να σου εξηγήσω,

 

μήπως και να δοκίμαζα να σου τα ζωγραφίσω;;;

 

΄Εχουνε γίνει  αλλαγές στου χρήματος το χρώμα,

 

 τα έσοδά μας βρίσκονται πιά μόνιμα σε κώμα !!!

 

Πως ζούμε με ένα μισθό, δεν πήρες πιά χαμπάρι

 

και τα έξοδα αυγατέψανε, φτάσανε στο φεγγάρι,

 

τι να σου πω βρε άνθρωπε, εσύ έχεις παραμείνει,

 

πίσω στο ενεννήντα εννιά , στην εποχή εκείνη !!!

 

Γιά σύνελθε και πρόσεξε, με τα καμώματά σου,

 

γιατί σε στέλνω σoύμπιτο, στην κάργια τη μαμά σου !!!

 

Πηγή: http://katoapotinakropoli.blogspot.com/2015/03/blog-post_28.html