Ο παγωτατζής

της Βιτάλια Ζίμμερ

 

Άσπρο καπέλο, λευκό χιτώνιο, σύμβολα της καθαριότητας. Ένα τρίκυκλο, μερικές φορές μία εγκαταλελειμμένη BMW του Γερμανικού Στρατού που έχει υποστεί την κατάλληλη μετατροπή. Τα περισσότερα τρίκυκλα είναι από αυτά που βγάζουν πολύ καπνό και μυρίζουν άσχημα. Το κινητό κατάστημα του καλοκαιριού είναι στη γειτονιά μου. Ένα φορητό ψυγείο με πάγο, μεταφέρει τον παιδικό θησαυρό. Παγωτό! Βανίλια, σοκολάτα, φράουλα, φιστίκι. Ο αναβάτης, άνθρωπος του μόχθου, φωνάζει: ΠΑΓΩΤΑΑΑΑΑ, Ο ΠΑΓΩΤΑΤΖΗΣ!

 

Είναι αρχές τις δεκαετίας του 80 και το επάγγελμα του πλανόδιου παγωτατζή βρίσκεται στη δύση του. Τα περίπτερα και τα καταστήματα ψιλικών έχουν παγωτά. Αυτό όμως είναι καλύτερο! Ξαφνικά από του πουθενά, συρρέουν παιδιά με δραχμές στα χέρια τους. Πολιορκούν τον παγωτατζή. Όσο βλέπει παιδιά, τόσο χαίρεται! Σήμερα το μεροκάματο θα είναι καλό, σκέφτηκε. Πρέπει να μας βάλει σε μία τάξη. Κάθε φορά που πάω να μιλήσω, πετάγεται ένα άλλο παιδί και εγώ βιάζομαι. Θέλω παγωτό….

 

“Έλα κοριτσάκι μου… τι να σου βάλω;” …. “Δύο μπάλες, βανίλια και φιστίκι” …. “Αμέσως. Ότι θέλει η μικρή μας!”

 

Πιάνει μία χαρτοπετσέτα και αρπάζει ένα χωνάκι από το σωρό. Ανοίγει το καπάκι της βανίλιας. Βουτάει την ειδική κουτάλα του παγωτού στο πρώτο δοχείο. Κάνει μία κυκλική κίνηση στο γλυκό μίγμα της βανίλιας. Η άκαμπτη κουτάλα έχει σχηματίσει μία ημιτελή μπάλα που περισσότερο μοιάζει με κύμα. Κλείνει το καπάκι και μετά τοποθετεί τη μπάλα στο χωνάκι απαλά. Μετά γυρίζει την κουτάλα από την εξωτερική πλευρά. Πιέζει τη βανίλια για να εισχωρήσει στο χωνάκι πιο βαθιά. Σειρά έχει το φιστίκι. Ανοίγει το καπάκι. Ξανά η ίδια κυκλική κίνηση. Κλείνει το καπάκι. Η δεύτερη πράσινη μπάλα τώρα είναι επάνω από τη βανίλια. Πιέζει πάλι με την πίσω πλευρά της κουτάλας για να κολλήσει σωστά. Δίνω τα χρήματα. “Ευχαριστώ κοπέλα μου!”

 

Καλοκαίρι χωρίς παγωτό δεν γίνεται. Το παγωμένο μίγμα ζάχαρης, γάλακτος και αρωματικών είναι η αγάπη των παιδιών. Πρέπει να το φας γρήγορα αλλά ποτέ δεν θα προλάβεις. Κάποια στιγμή αρχίζει να στάζει. Τα χέρια σου λερώνονται και η χαρτοπετσέτα δεν βοηθά και πολύ. Στο τέλος, σαν επίγευση, τρως και το ζαχαρένιο χωνάκι…

 

Ο παγωτατζής τελείωσε. Θα κάτσει στη θέση του αναβάτη, όρθιος. Θα πατήσει με δύναμη τη μανιβέλα και θα βάλει εμπρός τη μηχανή. Πάει για την επόμενη γειτονιά.

 

Σε εμάς φέρνει κάθε μέρα παγωτό και στην οικογένειά του χρήματα για να ζήσουν.