Ιστορίες για την ποίηση (30)

Η Χαρά Χρηστάρα γράφει ποίηση γεμάτη υπόγειους βρυχηθμούς και σιωπές ανθρώπων που αναζητούν τα όριά τους. Ποίηση με εσωτερικές βυθίσεις και ανέλπιστες σωτηρίες της ψυχής και του σώματος. Κατά τον κριτικό Αλέξη Ζήρα «όλη η ποίηση της Χρηστάρα είναι αφιερωμένη στο πένθος που αισθάνεται η ύπαρξη, αδυνατώντας να ισορροπήσει τον μέσα και τον έξω κόσμο της» «Ανασηκώνω τα μάτια / κι αναζητώ μια χαραμάδα φως / ν’ ανάψει πάλι η φλόγα μου ´ / ας είναι απροσδιόριστη και χαμηλότονη, / αρκεί ωστόσο ζωντανή».

Πηγή: https://www.fractalart.gr/afieroma-piitries-tis-thessalonikis/

 

ΧΕΡΙΑ ΓΙΑΣΕΜΙΟΥ

 

Βλέμματα υακίνθων
Ασθμαίνοντας τα όνειρα
Κλειστή αποδοκιμασία
Κυκλοφορώ στους δρόμους σιωπής
Στις παραλίες των λέξεων
Στης άνοιξης τις πόρτες
Στήν άκρη των ανέμων
Σκιά από κοχύλια
Κρυφές αναπνοές
Κλείνω κι ανοίγω
Συκοφαντίες
Η νύχτα πάνω μου