Μουσικές μαρτυρίες…με τους «Γερμανούς Μπητλς» στο Καλλιμάρμαρο!

του Χρήστου Πιπίνη

 

Η αλήθεια είναι ότι η εμφάνιση των Μπητλς στον παγκόσμιο μουσικό χάρτη άλλαξε συντριπτικά το συντηρητικό πλαίσιο, ανατρέποντας τις παλιές συγκρατημένες γλυκερές φόρμες και τη θεματολογία της μουσικής βιομηχανίας. δημιουργώντας ένα παγκόσμιο κίνημα. Το ρεκόρ των 600 εκατομμυρίων πουλημένων δίσκων τους, παραμένει  ακατάρριπτο!

Πως έφτασε ο ήχος, η μάλλον ο απόηχος τους, στην Ελλάδα; Οι ελάχιστες πληροφορίες,  και λεπτομέρειες της ζωής τους ήταν αναπαραγωγές από ξένα περιοδικά, αλλά καθοριστικός παράγοντας ήταν  οι ραδιοφωνικές μουσικές εκπομπές του Μαστοράκη μια φορά κάθε εβδομάδα, από την εκπομπή με τον τίτλο «Λεωφορείο η Μελωδία» αργά το βράδυ, με μεγάλη απήχηση στον νεαρόκοσμο της εποχής.

Η εκπομπή προσφερόταν από την εταιρία Music Box ΄του Μαρτέν Γκεσάρ που αντιπροσώπευε στην Ελλάδα τις διεθνείς ετικέτες των Decca, Durium, Dot, CBS, MGM, London...όπου εκτός της χονδρικής στα δισκάδικα, είχε στο Σύνταγμα κατάστημα λιανικής.

Κορυφή στην μουσική ενημέρωση ήταν το εβδομαδιαίο περιοδικό «Μοντέρνοι Ρυθμοί» του Θανάση Τσόγκα, μια πραγματική όαση στους φανατικούς μουσικόφιλους νεαρούς με φωτογραφίες, νέες κυκλοφορίες, παρουσιάσεις δίσκων, κουιζ, αλλά και αγγλικούς στίχους των επιτυχιών της εποχής γραμμένα στα ελληνικά για να μην τραγουδιούνται στα ούγκα ούγκα!

Τότε, στα μέσα της δεκαετίας του 60, εμφανίζεται σε συναυλία στο Καλλιμάρμαρο ένα ποπ «μουσικό συγκρότημα» με τον τίτλο  DIDI & THE ABC BOYS – GERMAN BEATLES! Το άκουσμα και μόνο της λέξης Beatles, ήταν αρκετό να σημάνει συναγερμός στην παλιοπαρέα των συμμαθητών του ΣΤ Αρρένων Αθηνών που έφερε την κωδική ονομασία, ΑΕΑΣ (Ανώνυμος Εταιρία Αποβολών & Σια).

Αμ’ έπος αμ’ έργον, λοιπόν. Το ραντεβού στην πλαϊνή είσοδο της μάντρας του Καλλιμάρμαρου προς το Μετς στην οδό Αρχιμήδους. Αν και η μάντρα ήταν αρκετά ψηλή, όχι όμως τόσο ώστε να μας εμποδίσει να την καβαλήσουμε, περάσαμε εντός του Σταδίου, προσεχτικά και ένας ένας για να μη μας πάρουν χαμπάρι και ζητάνε τα ρέστα από τους εκ συστήματος τζαμπατζήδες. 

Από τη συναυλία λίγα πράγματα έμειναν ως ανάμνηση. Ελάχιστος κόσμος, κακός ήχος και κάτι τύποι με μπήτλικο κούρεμα να προσπαθούν να μιμηθούν τα θρυλικά Σκαθάρια. Ρεπερτόριο Μπητλς,  τραγουδισμένο και παιγμένο περίπου σαν τους Μπητλς, γερμανικοί στίχοι, ξενερωμένο κοινό που περίμενε απεγνωσμένα μια έκρηξη και δίπλα, το ακραιφνές μέλος της ΑΕΑΣ, Γιώργος Χατζηδήμας, να προσπαθεί να μιμηθεί την υστερία που καταλάμβανε τον κόσμο στις συναυλίες των κανονικών Μπητλς, ουρλιάζοντας μόνος του. Καμμία σχέση φυσικά με την ταινία A Hard Day’s Night που είχαμε δει στον Ερμή πίσω από την πλατεία Καλογήρων και που επηρέασε  αμετάκλητα τη συνείδησή μας, τα αισθητικά πρότυπα αλλά και τον τρόπο που σκεφτόμαστε.  

Η φωτό που ακολουθεί είναι από το λεύκωμα «ΑΠΌ ΤΟ ΜΠΡΑΧΑΜΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ» του Βασίλη Καρδάση που δείχνει τη Λέσχη της ομάδας (στην ουσία τα σφαιριστήρια!) του ΠΑΟ Αγ. Δημητρίου. Μπροστά στο ROCK-OLA Τζουκ μποξ, ο «λεσχιάρχης» Μπάρμπα Τάσος. Στον τοίχο υπάρχει το ντοκουμέντο, η εκπληκτική αφίσα με το υποκατάστατο των Beatles, οι αυτοαποκαλούμενοι και Γερμανοί Beatles, DIDI & the A.B.C boys στην αναγγελία της συναυλίας τους στο Στάδιο.