Ιστορίες για την ποίηση (45)
Ζακ Πρεβέρ…«τα παιδιά που αγαπιούνται»
Τα παιδιά που αγαπιούνται φιλιούνται όρθια
Μπροστά στις νυχτωμένες πόρτες
Και οι περαστικοί τα δείχνουν με το δάχτυλο
Μα τα παιδιά που αγαπιούνται
Δεν είν᾽εκεί για κανέναν
Και είναι μονάχα η σκιά-τους
Που τρέμει μέσα στη νύχτα
Φουντώνοντας το θυμό των περαστικών
Το θυμό-τους την περιφρόνησή- τους τα γέλια-τους και
τη ζήλεια-τους
Τα παιδιά που αγαπιούνται δεν είν᾽εκεί για κανέναν
Είναι αλλού πιο μακριά κι από τη νύχτα
Πιο ψηλά κι από την ημέρα
Μέσα στο εκθαμβωτικό φως της πρώτης-τους αγάπης.
P. Picasso, Εραστές του δρόμου. 1900. Ιδιωτική Συλλογή.
Ζακ Πρεβέρ, Ποιήματα, μετάφραση Β. Χατζηδημητρίου, εκδόσεις Θεωρία, έκδ. 4η, Αθήνα 1982, σ. 120-121.
imaginistes 