Προσέγγιση στην εικαστική τέχνη

Έντουαρτ Μανέ, Ολυμπία, 1863

 

«Ο τόνος της σάρκας είναι βρώμικος, η κατασκευή τιποτένια. Αυτή η μαύρη είναι ένα τέρας, με την ηλίθια φάτσα της, μ΄ ένα δέρμα που θυμίζει πτώμα…». Αυτή ήταν η άποψη του Θεόφιλου Γκωτιέ για τον πίνακα του Μανέ όταν παρουσιάστηκε στο Παρίσι, και δεν ήταν και η μόνη, καθώς τόσο ο τύπος της εποχής ήταν επικριτικός με το έργο, όσο και οι επισκέπτες της έκθεσης που ήθελαν να ξεσχίσουν τον πίνακα. Ο Μανέ λίγο αργότερα έγραφε στον ποιητή Μπωντλέρ: «Οι βρισιές πέφτουν επάνω μου σαν το χαλάζι».

Σήμερα η «Ολυμπία» θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα και μας είναι δύσκολο να καταλάβουμε για ποιο λόγο ξεσήκωσε σκάνδαλο. Η γυναίκα είναι ξαπλωμένη επάνω σε ένα ανατολίτικο σάλι, ακουμπισμένη στον αγκώνα, και προσηλώνει το βλέμμα στο θεατή, σα να μην μπορεί να καταλάβει την ταραχή του. Το μοντέλο είναι λουσμένο στο φως και στα περιγράμματα συγκεντρώνεται ανάλαφρα η σκιά. Η διάφανη σάρκα βγαίνει από το σκοτεινό βάθος, από όπου ξεπροβάλλουν τα γκρι – ροζ της νέγρας με το μπουκέτο.

Ο Μανέ έδωσε συγκεκριμένη μορφή στο ιδανικό του για ένα όραμα «ειλικρινές τόσο που να φτάνει στη βαρβαρότητα».

Επιλογή έργων – Επιμέλεια κειμένων Alexandra del Lago