Στο Βαγγέλη…στο Βαγγέλη!

της Γωγώς Γεωργίου

Με αφορμή την «αναχώρηση» του Σπύρου του Γιατρά είπα να σας πω ένα περιστατικό που στ’ αλήθεια απήλαυσα την «τρέλα» αυτού του υπέροχου ανθρώπου, του μεγάλου στιχουργού/ποιητή

Ήταν λοιπόν που λέτε  πριν κάμποσα χρόνια σ ένα γήπεδο στο ελληνικό ( παλιές εγκαταστάσεις και  πλέον εγκαταλελειμμένες) κάμποσοι ερασιτέχνες εραστές της μπάλας κάποιας ηλικίας όλοι που μαζεύονταν κάθε Κυριακή έτσι για να ξεσκουριάσουν όπως έλεγαν και έπαιζαν μπαλίτσα! Φιλαράκια ! Που αντί για καφενείο προτιμούσαν ν σκορπούν τις Κυριακές τους ιδρώνοντας σαν φανατικοί μπαλαδόροι!

Ανάμεσα τους κι’ ο Σπύρος ο Γιατράς! Χωρίζονταν σε δυο ομάδες και ο «αγών» ξεκινούσε ! Όλοι ήξεραν την τρελίτσα του, την όμορφη τρέλα του! Ήξεραν πως στη φάση πάνω αν δεν του δίναν τη μπάλα θ’ άκουγαν τα καντηλάκια τους γιατί κατά τη γνώμη του εκείνος δεν θα το ‘χανε το γκολ!

Σε μια τέτοια φάση λοιπόν έχοντας τη μπάλα κάποιος συμπαίκτης του και βλέποντας πως ναι μεν ένας άλλος (ο Βαγγέλης) ήταν σε πιο αβανταδόρικη θέση βρέθηκε σε δίλημμα: να τη δώσει στο Βαγγέλη ή στο Σπύρο ; Μέγα δίλημμα! Ο Σπύρος τρέχοντας και έχοντας δει το Βαγγέλη πως ήταν σε καλή θέση έλεγε σ΄ εκείνον που είχε τη μπάλα: ΣΤΟ ΒΑΓΓΕΛΗ! ΣΤΟ ΒΑΓΓΕΛΗ! Ο άλλος όμως φοβούμενος τα μπινελίκια του Σπύρου την έδωσε σ αυτόν που δυστυχώς ένας αντίπαλος πρόλαβε και  κόβοντας την πάσα πήρε τη μπάλα κι’ έφυγε!

Η φάση είχε τελειώσει, το παιχνίδι συνεχιζόταν όμως ο Σπύρος τρελαμένος είχε σταματήσει στη μέση του γηπέδου και φώναζε αφορίζοντας απ’ τα νεύρα του και κουνώντας τα χέρια του πάνω κάτω αγριεμένα: ΣΤΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΣΤΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΣΤΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΣΤΟ ΒΑΓΓΕΛΗ !!! Ο αγών διακόπηκε απ τα γέλια όλων ενώ ο Σπύρος επέμενε για κάμποση ώρα ακόμα και αφού είχε λήξει η φάση: ΣΤΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΣΤΟ ΒΑΓΓΕΛΗ ΣΤΟ ΒΑΓΓΕΛΗ….

Αυτό, έτσι… λόγω της ημέρας…