Πράσινη γύρη
του Αργύρη Νικολάου
Είναι ωραίος ο δρόμος μας. Δίχως τέλος. Αφορμή για να επανέλθω σ’ αυτόν στάθηκε το τελευταίο εύρημα: Το «Άπαντα τα σωζόμενα» του Ρήγα Βελεστινλή. Εκείνος ανυπόμονος να μου διαβάσει ένα γράμμα στην εισαγωγή. Μια επιστολή του Pare, Γάλλου υπουργού των εξωτερικών προς τον Barhelemy, φύλακα της εθνικής βιβλιοθήκης.
– Ας πιούμε τον καφέ πρώτα, τον τσίγκλησα. –Τώρα, επέμενε αυτός. Υποχώρησα σίγουρος για τη βάση της ανυπομονησίας του: «…Καθώς επιστρέφετε στην Εθνική Βιβλιοθήκη, απ’ όπου ένιες σκληρές περιστάσεις προς στιγμήν σας απέσπασαν, αναφωνήστε, όπως ο Ανάχαρσις, όταν θαύμαζε συγκλονισμένος την βιβλιοθήκη του Ευκλείδη: Αυτό ήταν, δεν εξέρχομαι πλέον από εδώ. Όχι, Πολίτα, δεν θα εξέλθετε πλέον από εκεί, και θεμελιώνω τη βεβαιότητα αυτή στο πνεύμα δικαιοσύνης αυτού ενός λαού που θα αισθάνεται πάντοτε υποχρεωμένος να ανταμείψει τον συγγραφέα του έργου, μέσα στο οποίο αναπολούνται τόσο σαγηνευτικά οι ωραίες ημέρες της Ελλάδος και αυτά τα δημοκρατικά ήθη που δημιούργησαν τόσους μεγάλους άνδρες και μεγάλα έργα. Εμπιστεύομαι στις φροντίδες σας την Εθνική Βιβλιοθήκη.
Αισθάνομαι υπερήφανος που θα αποδεχθείτε αυτή την τιμητική συλλογή και συγχαίρω τον εαυτό μου γιατί είμαι σε θέση να σας την προσφέρω. Όταν ανέγνωσα για πρώτη φορά το Ταξίδι του Αναχάρσιδος, αυτή η κατασκευή όπου η μεγαλοφυία προσδίδει στην λογιοσύνη τόσα θέλγητρα μου προκάλεσε θαυμασμό• Μα δεν ήταν δυνατόν να σκεφθώ τότε πως θα ερχόταν η μέρα που θα γινόμουν το όργανο μέσω του οποίου ένας δίκαιος λαός θα απέδιδε το τεκμήριο της εκτίμησής του στον συγγραφέα του… Κάμετε λοιπόν, Πολίτα, ώστε αυτό το τόσο επάξιο μνημείο ενός μεγάλου έθνους να μας υπενθυμίζει όλα τα πολύτιμα πλεονεκτήματα που το πνεύμα και οι οφθαλμοί κατόρθωσαν να συλλέξουν από τις πιο μικρές δημοκρατίες της αρχαιότητας».
Με το πέρας της ανάγνωσης μείναμε άφωνοι. Πράσινα φώτα είχαν ανάψει σ’ όλο το μήκος του δρόμου μας. Όταν κοιταχτήκαμε μετά από λίγο ξεσπάσαμε σε γέλια, ένα άλλο πράσινο, αυτό της γύρης από τα δέντρα πάνω μας, είχε πέσει παντού: πάνω στα μαλλιά μας, στα πρόσωπά μας, στα ρούχα μας.
