Τσοβόλα δώστα όλα

Με αφορμή τον πολύ πρόσφατο θάνατο του Δημήτρη Τσοβόλα, επαναδημοσιεύουμε ένα κείμενο που μας θυμίζει το δόγμα «Τσοβόλα δώστα όλα», που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα πολύ πριν ειπωθεί αυτή η φράση. Μία φράση που την είπε άλλος και σημάδεψε τον ίδιο ως λαϊκιστή που χάριζε χρήμα δανεικό στους Έλληνες λίγο πριν τις εκλογές.

Ο Δημήτρης Τσοβόλας, ήταν ο μοναδικός πολιτικός που καταδικάσθηκε από τα Ελληνικά Δικαστήρια για την υπόθεση των Pampers και την Τράπεζα Κρήτης του Κοσκωτά. Οι περισσότεροι Έλληνες κατάλαβαν ότι ήταν μία άδικη καταδίκη και έδειξαν συμπάθεια στο πρόσωπό του. Στερημένος των πολιτικών δικαιωμάτων πέρασε στην αφάνεια, για λίγο όμως. Επανήλθε με το δικό του κόμμα στη Βουλή, κάτι που τον δικαίωσε ηθικά στα μάτια όλων μας. Το 2006, αντιλαμβανόμενος ότι η Ελλάδα από το ’81 και μετά είναι ΠΑΣΟΚ σε όλα, ζητά την διάλυση του ΔΗΚΚΙ, κάτι που δεν έγινε δεκτό από την κεντρική επιτροπή. Αποχώρησε από το κόμμα που ο ίδιος ίδρυσε και συνέχισε να εργάζεται ως δικηγόρος, συγκεντρώνοντας πολύ περισσότερα ένσημα από άλλους πολιτικούς. Ο Δημήτρης Τσοβόλας έφυγε χτυπημένος από καρκίνο στα 79 του χρόνια. Εμείς τον αγαπήσαμε, τον ψηφίσαμε στην Αχαΐα το 1996 και τον εκλέξαμε, περνώντας ένα μήνυμα κοινωνικής δικαίωσης.

Είναι κρίμα που το ΠΑΣΟΚ τον ξέχασε και τον θυσίασε εύκολα στο βωμό της «πολιτικής αυτοκάθαρσης». Μία αυτοκάθαρση που δεν έγινε ποτέ και γι’ αυτό βλέπουμε ακόμα και σήμερα αιρετούς, Δημάρχους, Αντιδημάρχους και δημοτικούς συμβούλους, με ύφος καρδιναλίων να περιφέρονται στις καφετέρειες και στο facebook, φτιάχνοντας φακέλους με τις συνήθειές μας. Ασχολούνται με τα προσωπικά μας, με τα παιδιά μας και με οτιδήποτε δεν τους αφορά.

Ακολουθεί η αναδημοσίευση.

---

Εκλογές – ένα πανηγύρι «τζαμπαρία fer forge»

γράφει ο Ντίνος Δαφαλιάς.

Τα μεγαλύτερα πανηγύρια του κόσμου γίνονταν στην Ελληνική επαρχία την δεκαετία του ΄80, την περίοδο των εκλογών. Οι πιο κιτς εκλογές ήταν τον Ιούνιο του ’85. Αγροτικά, τρακτέρ, ΙΧ και κάθε λογής όχημα έχει στολιστεί με πράσινες ή μπλε σημαίες και όλα μαζί περιφέρονται ολημερίς κι ολονυκτίς, κορνάροντας έξω από τα εκλογικά κέντρα, με τους οδηγούς να είναι ντίρλα από τα τσίπουρα. Χιλιάδες πλαστικές σημαίες μοιράζονται στα διόδια. Εσύ πληρώνεις για το δρόμο και αντί να απολαύσεις αυτοκινητόδρομο, σου δίνουν πλαστικούρα. Κι ο Ελληνάρας ο μερακλής, περιχαρής τις παίρνει δέκα-δέκα και τις κρεμάει από το παράθυρο, να τις ξεσκίσει ο αέρας. Εξαίρεση αποτελεί το ΚΚΕ που επιμένει στο οικολογικό πανί, με τα στυλιάρια όμως. Στην εθνική οδό έβλεπες τριαξονικά να μεταφέρουν πλαστικές σημαίες σε κάθε γωνιά της Ψωροκώσταινας. Μπορεί να ξέμεναν οι άνθρωποι από μακαρόνια και ρύζι, αλλά σημαίες είχαν, οι οποίες κατέληξαν στις παρακείμενες ρεματιές. Αυτές οι εκλογές ήταν σπατάλη και οικολογική καταστροφή, με την αποδοχή του 86% του Ελληνικού λαού (σημ. ΠΑΣΟΚ 45,8%, ΝΔ 40,8%).

Οι εκλογές αυτές είχαν μία ακόμα ιδιαιτερότητα, διότι ήταν με λίστα. Έχω κάνει άπειρες συζητήσεις με καθηγητές πανεπιστήμιου των κοινωνικών και πολιτικών επιστημών, για το αν η λίστα είναι συνταγματική, με βάση την Αντιπροσωπευτική Αρχή, η οποία καθορίζεται από αμετάβλητο άρθρο του Συντάγματος. Οι συνταγματολόγοι λένε ότι είναι συνταγματική, αλλά προσθέτουν έναν όρο: «Εφόσον η λίστα σχηματίζεται από δημοκρατικές διαδικασίες εντός του κομματικού σχηματισμού«.

Πριν σχηματιστεί το ψηφοδέλτιο του Νομού Αχαΐας, έγιναν αυτές οι δημοκρατικές διαδικασίες εντός του ΠΑΣΟΚ, στα πλαίσια του εφικτού. Δεν ήταν ό,τι καλύτερο, αλλά δεν απουσίαζε η βάση του κόμματος στις επιλογές. Το επόμενο βήμα ήταν η ταβέρνα με καλεσμένο τον Αντρέα. Εκεί, θα του δώσουν τη λίστα που διαμορφώθηκε από την Νομαρχιακή Οργάνωση υπό τον νταλκαδιάρικο ήχο των μπουζουκίων και την θέα-μυρωδιά της τσίκνας. Καταφθάνει λοιπόν ο Αντρέας στην ταβέρνα κι ακολουθεί μια μάχη για το ποιος θα καθίσει δίπλα του, θυμίζοντας σκηνές από την ταινία «Ο θάνατος του Στάλιν». Τέτοιες σπρωξιές και αγκωνιές ανάμεσα σε επιφανή μουσάτα στελέχη δεν έχω ξαναδεί, ενώ το μουσικό background είναι «Γεννήθηκες για την καταστροφηηηηηή». Μαζί κι εγώ παρέα με τη θεία μου, η οποία ενώ το ’81 ήταν υποψήφια για τη Βουλή με το ΠΑΣΟΚ, το ’85 αποφάσισε να μην κατέβει για πολλούς και διάφορους λόγους. Τελικά η λίστα δόθηκε, δηλαδή οι λίστες. Πάντα υπήρχαν εναλλακτικές. Ο Αντρέας τις πήρε και χωρίς καν να τις κοιτάξει, τις έβαλε στην τσέπη του σακακιού του. Αφού τσούγκρισε, ήπιε κι έφαγε, την κοπάνησε σχετικά νωρίς. Για λεφτά δεν υφίσταται λόγος. Τα κοψίδια και τα κρασιά θα πληρώσει η Νομαρχιακή, η οποία θα υποβάλει εξοδολόγιο στο κόμμα, το οποίο θα τα πληρώσει από την κρατική επιχορήγηση, η οποία προέρχεται από δάνεια, τα οποία θα μας έρθουν κατακέφαλα το 2010 στο Καστελόριζο, από τον υιό. Μαζί με αυτά θα πληρωθούν οι μπλε και πράσινες σημαίες, τις οποίες δεν τις μέτραγαν με τεμμάχια, αλλά με τονάζ. Μέχρι και τσιγάρα αγόραζαν και τα έβαζαν στο λογαριασμό του τηλεφώνου. Χώρια τα τζαμπέ εισιτήρια με ΚΤΕΛ, ΟΣΕ, καράβια για τους ετεροδημότες. Οι κολλητοί πήγαιναν με Ολυμπιακή, τον ιπτάμενο τρύπιο κουμπαρά του ΠΑΣΟΚ… Τελικά, το ψηφοδέλτιο του νομού Αχαΐας ανακοινώθηκε και φυσικά δεν είχε καμία σχέση με τις λίστες της Νομαρχιακής. Ο Αντρέας τους έγραψε όλους στα παλιά του τα παπούτσια…

Τι αρχή αντιπροσώπευσης και βλακείες; Δικό του ήταν το κόμμα, ό,τι ήθελε έκανε…

Σημείωση: Ίσως και να γελάσατε, αλλά μόλις σας θυμίσω ότι όλοι αυτοί οι τρεκλίζοντες κλακαδόροι του 1981-1985 έχουν πάρει σύνταξη, θα σας κοπεί το γέλιο…