Ονειρο Καλοκαιρινής Νύχτας… με την PATTI SMITH

Με αφορμή τη νέα επίσκεψη της μεγάλης Πάττι Σμιθ το Σάββατο 25/6  στο Ηρώδειο, αναδημοσιεύουμε το κείμενο με τις εντυπώσεις μας από την ιστορική συναυλία της στον ίδιο χώρο πριν 9 χρόνια τον Ιούνιο του 2013.

Αναδημοσίευση από imaginistes 22/6/13

 

του Χρήστου Πιπίνη

 

Η συναυλία της Patti Smith στο Ηρώδειο ήταν μαγική! Όσοι ήταν τυχεροί παρακολούθησαν μια ανεπανάληπτη εκδήλωση που ξεχείλιζε από την υπέροχη προσωπικότητα και την ποιότητα της μοναδικής  καλλιτέχνιδας.  Η Patti έχει εκατομμύρια φανατικούς φίλους σ΄ όλον τον κόσμο. Το  Σάββατο 22/6 στο πέρασμα της από τον επιβλητικό χώρο του Ηρωδείου κυριάρχησε απόλυτα συναρπάζοντας για μια ακόμη φορά τους Έλληνες φίλους της.

Για την Patti έχει χυθεί πολύ μελάνι για τη ζωή και το έργο της. Κάθε νέα απόπειρα λοιπόν δεν θα πρόσθετε κάτι καινoύργιο πλην του να επιβεβαιώσει ότι πρόκειται σήμερα για την κορυφαία Rock καλλιτέχνιδα .

Εμείς, παντοτινοί λάτρεις της απαράμιλλης τέχνης της, οδεύσαμε στο χώρο προκειμένου να τη δούμε να σφραγίζει με την παρουσία της και το αρχαίο θέατρο.

Η Patti Smith μας μάγεψε. Απλή,  κομψή εμφάνιση με τζην παντελόνι, μποτάκια, γιλέκο και σακάκι σκούρο (το οποίο έβγαλε αργότερα ), κινείτο με μοναδική χάρη στη σκηνή αλλά και στο χώρο της ορχήστρας. Στις κινήσεις της μπορούσες να θαυμάσεις την αρμονία  της ερμηνευτικής της ικανότητας με τις χορευτικές της κινήσεις. Δεν υπερέβαλλε ποτέ, δεν προσπάθησε να κερδίσει το κοινό με επίδειξη των φωνητικών δυνατοτήτων της και  άσκοπες φιοριτούρες. Ήταν η προσωποποίηση του μέτρου, της απόλυτης έκφρασης της Rock ποίησης. χειροκρότησε και καταχειροκροτήθηκε από ένα κοινό που έψαχνε συνεχώς την ευκαιρία να εκφράσει την αγάπη του για το πρόσωπό της.

Η Patti έχει περάσει πολύ μεγάλα ζόρια στη ζωή της, είναι ο ορισμός της έκφρασης   “ότι πέρασε δια πυρός και σιδήρου”. Σήμερα στο οστεώδες βυζαντινό πρόσωπό της , αντικρύζεις την τρυφερότητα και το πανέμορφο χαμόγελο μιας ώριμης κατασταλαγμένης, γεμάτης σοφία, ζωής. Έγινε, με χαρακτηριστική άνεση και ζεστασιά,  ένα με τον κόσμο όταν έσκυβε και άγγιζε τα χέρια των θεατών που απλώνονταν για να την ακουμπήσουν.

Η σκηνική της παρουσία ήταν εκπληκτική. Με τις υπέροχες κινήσεις της των χεριών και των ακροδακτύλων της, μετουσίωνε και εξέφραζε μοναδικά τους στίχους των τραγουδιών που απήγγελνε, γιατί η Patti είπαμε, είναι μια μεγάλη ποιήτρια!

Η φωνή της παρά τα 67 της χρόνια, παραμένει μοναδική, εκπληκτικά νεανική, , εκρηκτική, λυγμώδης, ερωτική, πότε  συγκλονιστικά σπαρακτική και πότε ήρεμη με ιδιαίτερα ευαίσθητη χροιά.

Νάσαι καλά Patti. Σ’ ευχαριστούμε για την υπέροχη βραδιά που μας χάρισες. Θα  περιμένουμε να μας ξανάρθεις.

Και μια παρατήρηση.

Σε μια χώρα, όπως η δική μας, όπου όλα λειτουργούν περίπου στην τύχη,  οι άνθρωποι του Φεστιβάλ προσπαθούν να κάνουν το εντελώς αντίθετο. Όλα είναι τέλεια προγραμματισμένα και φροντισμένα με απόλυτη τάξη. Μόνο που πετυχαίνουν το αντίθετο αποτέλεσμα. Η συναυλία της κορυφαίας rock καλλιτέχνιδας, δεν έχει καμμιά σχέση με τη μουσική του Σοστάκοβιτς η με την συναυλία ενός μουσικού συνόλου που παίζει μουσική δωματίου. Ευτυχώς που η Patti  αντελήφθη έγκαιρα την ανοησία των οργανωτών να κρατάνε καθηλωμένο τον κόσμο και χορεύοντας η ίδια προσκάλεσε, τoυς θεατές να κατακλύσουν την ορχήστρα του Ωδείου και να πραγματοποιηθεί τελικά μια κανονική rock συναυλία με όρθιους θεατές που ξεσάλωσαν κανονικότατα, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τον καθωσπρεπισμό και την ακινησία που επιβάλλει τάχα μου ο σεβασμός στον χώρο.