Νίκου Καββαδία…«Το καλοκαίρι επέρασε»

Τώρα το καλοκαίρι πάει … επέρασε …
Κ’ είναι καιρός να φύγουμε για πέρα.
Δυο μήνες επεράσαμε έτσι άσκοπα
αν κ’ είχαμε πολλές ιδέες στο νου μας.

Εκείνα που σκεφθήκαμε δεν κάναμε
και πάντα τ’ αναβάλαμε για τ’ αύριο
για κάποιαν κάθε μέρα γράμμα εγράφαμε
που όμως αυτή δεν το ’ λαβεν ακόμα.

Σε ναυτικές ταβέρνες εκαθήσαμε
σε γέρους πλάι που λέγαν ιστορίες
και που συχνά, σιγά μας εσυμβούλευαν
με λόγια που πια τα ’ χαμε ξεχάσει.

Σε πανηγύρια πήγαμε χωριάτικα
ψηλά σε ρημοκλήσια γκρεμισμένα
κι επιάσαμε μαντήλι και χορέψαμε
με παληκάρια, και παιδούλες νιες.

Πολλές φορές τ’ αγέρι μας εκοίμισε
μέσα σε βάρκα … κάτω απ’ ένα δέντρο
κι εκάναμ’ έναν ύπνο τόσον ήσυχο
έτσι μακρύ … σα να ’χαμε πεθάνει …

Και τ’ αύριο ποτέ δεν εσκεφθήκαμε
ούτε και την ημέρα της φυγής μας.
… Τώρα το πλοίο μας παίρνει. Πέρα το άγνωστο
ή τρικυμίες!, οι μπόρες! …