ΝΙΚΟΣ ΡΑΠΤΗΣ…«ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΑΣΤΙΚΟΥ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΥ»

Συλλέγοντας βλέμματα και φωνές
αρθρώνοντας το κενό που μας κοιτάζει.
Μ’ ένα ρυθμό που ναρκώνει τις αισθήσεις,
με μια μοναξιά που συνεχώς προσπερνάει,
όλα μέσα σ΄ ένα κιβώτιο ταχυτήτων,
όλα μέσα σ΄ ένα λόγο
που συνεχώς παραπέφτει.
Οδηγώντας ό,τι οδηγεί,
σαν απροσδιόριστος μουσικός σκοπός
που όλοι κάνουν πως δεν τον ακούν
στις σκοτεινές συγχορδίες των νευρώνων
στις φωτεινές συνάψεις.
Περιγράφοντας βλέμματα και φωνές,
κοιτώντας τη σιωπή
και αδιόρατα άστρα.