Το κλάμα του μωρού

Βιτάλια Ζίμμερ

 

Όσο κι αν περιπλανήθηκα ξυπόλητη στην άμμο την καυτή, τίποτα και κανέναν δεν βρήκα.

Λίγο νερό αναζήτησα και σαν από μηχανής θεός, ήρθε ένας περαστικός και με είδε και με λυπήθηκε. Λίγο νερό μου έδωσε κι έβρεξα τα ξεραμένα χείλη μου.

Τι ήταν αυτό που άκουσα, τι ήταν αυτό που είδα;

Όλα συμβαίνουν στο παράξενο κεφάλι μου που εικόνες μισο-ψεύτικες τις φτιάχνει.

Και τότε θυμήθηκα πως κι εγώ ήμουν μωρό που έκλαιγα γοερά για λόγο άγνωστο…

Το κλάμα του μωρού είναι κλάμα αληθινό…