Μιχάλη Δήμα…ΑΟΡΑΤΟΙ ΣΑΝ ΔΑΣΚΑΛΟΙ

Όσοι ακόμη αντέχουνε να εισπνέουν κιμωλία

και έχουν βγάλει βράγχια σε τάξεις ενυδρεία

όλοι αυτοί είναι αόρατοι για κάθε εξουσία.

Φορούν λοιπόν το σκάφανδρο

του ιερού τους χρέους

βυθίζονται απερίσπαστοι

και αυτό τους κάνει νέους.

Όσοι κοιτάν τους μαθητές στα μάτια μ’ αγωνία

και σπάνιες γαίες βγάζουνε απ’ άγνωστα ορυχεία

όλοι αυτοί είναι αόρατοι για κάθε εξουσία.

Παλεύουνε μονάχοι τους

με μια παλιά πυξίδα

κι έγνοια τους για τα παιδιά

στο μέτωπο ρυτίδα.