Σωστά μόνο που σε τούτες τις αράδες θα γράψω για το αν μάθαμε και κάτι μετά από 200 χρόνια.Έχουμε λοιπόν και λέμε..Στα πρώτα 100 σίγουρα δεν μάθαμε γιατί έτσι απέδειξε η Μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή.
Στα 120 δεν φάνηκε βελτίωση καμμιά. Έτσι απέδειξε ο εμφύλιος του 1944
Στα 153 χάσαμε την μισή Κύπρο.
Στο σήμερα δεν έχουμε ακόμη στοιχεία μιας ακόμη εθνικής τραγωδίας αλλά αν κρίνουμε από συμπεριφορές, πολιτικές πρακτικές και πολιτικούς, αισιοδοξία δεν φαίνεται να υπάρχει.
Και ποιος είσαι εσυ ρε φίλε που όλα τα ξέρεις και κρίνεις, θα πουν πολλοί που προφανώς ξέρουν καλύτερα.
Η απάντηση μου είναι απλή και σύντομη.
Όχι. Δεν είμαι καθηγητής, δεν είμαι πολιτικός, δεν είμαι άνθρωπος των γραμμάτων και των τεχνών.
Δεν είμαι ρε παιδί μου διανοούμενος, το μόνο που προσπαθώ είναι να μαθαίνω από τα λάθη μου αλλά και τις επιτυχίες μου.
Και προσπαθώ να μαθαίνω η να απαιτώ να μάθω από τους εθνικούς θριάμβους αλλά και από τις εθνικές καταστροφές. Τι έγινε καλά ώστε έτσι να μπολιαζόμαστε από γενιά σε γενιά και να γινόμαστε καλύτεροι. Ποια λάθη έγιναν, γιατί έγιναν και πως θα τα αποφεύγουμε. Ποιες ήταν οι αδυναμίες μας και πως θα τις μειώσουμε η και θα τις εξαλείψουμε.Ας δούμε λοιπόν κάποια από αυτά που είτε δεν μας είπαν ποτέ, είτε τα προσπέρασαν είτε τα υποβάθμισαν σκόπιμα.
- Οι 2 εμφύλιοι πριν ακόμη κριθεί η επιτυχία της επανάστασης , πολύ πριν από την καθοριστική ναυμαχία στο Ναυαρίνο.
- Αυτή η επιστολή του Lord Byron προς Μαυροκορδάτο με ημερομηνία 2 Δεκεμβρίου 1823 απάντηση έλαβε; πόσο μελετήθηκε; ποιους και αν απασχόλησε ξέρουμε;
Γιατί όσο πιο απλά μπορεί τους λέει ότι αν θέλετε πραγματικά να γίνετε ελεύθερη και ανεξάρτητη Ελλάδα πρέπει άμεσα να λύσετε τις διαφορές σας διαφορετικά ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΤΕ ποτέ ξανά αυτή την ευκαιρία.
«η Ελλάδα έχει τρεις επιλογές. 1, Να ανακτήσει την ελευθερία της , 2. Να εξαρτάται από τους κυρίαρχους της Ευρώπης και 3. Να ξαναγίνει τουρκική επαρχία»
Από τις ημερομηνίες των εμφυλίων εύκολα ακόμη και εμείς οι αμόρφωτοι καταλαβαίνουμε ότι τον έγραψαν καταλλήλως . Οσο για το ποια επιλογή μας έμεινε μαντέψτε. 200 χρόνια το αποδεικνύουν.
- Για τα οικονομικά ελάχιστες αναφορές. Ελάχιστες μελέτες η αναλύσεις.
Γενικές αναφορές για τα δάνεια και τα πολύ λιγότερα ποσά που τελικά έφτασαν στην Ελλάδα.
Γιατί χρειάστηκαν, γιατί δεν έδωσαν οι κατέχοντες, θα μας πεί κανείς;
Δυστυχώς η Ελληνική οικονομία, το διαχρονικό έλλειμα και οι πτωχεύσεις μέχρι την πρόσφατη υποταγή στο ΔΝΤ και στα προγράμματα διάσωσης πιστοποιούν ότι αρνούμεθα να μαθαίνουμε από τα λάθη μας.
Στην Β Εθνοσυνέλευση το 1823, 4 χρόνια πριν την μάχη του Ναβαρίνου που έκρινε την νίκη,
εγκρίνεται ο προϋπολογισμός και αποφασίζεται η αναζήτηση και σύναψη δανείου.
Το ταμείο ήταν μείον αλλά υπουργούς είχαμε και τους πληρώναμε περισσότερο από οσο κόστιζε η συντήρηση 40000 στρατιωτών !!
και πριν ακόμη γίνουμε κράτος, η λέξεις ΥΠΟΘΗΚΗ και ΕΚΠΟΙΗΣΗ φιγουράρουν υπερηφάνως στην απόφαση περι δανείου
Οι καταγγελίες και οι αλληλοκατηγορίες ήταν απίστευτες την στιγμή που στα πεδία των μαχών δεν είχε κριθεί τίποτα. Ενδεικτικά παραθέτω την επιστολή των προκρίτων της Ύδρας με ημερομηνία 9 Δεκεμβρίου 1823.
«…. ο λαός της Ελλάδος , όστις πάσχει υπό των τυραννίσκων τυραννίαν βαρυτέραν παρα της οθωμανικής..»
«..δεν οικονομείται νΈα Ελληνική κατά θάλασσαν η ξηράν στρατειά, ενόσω τα οικονομικά του έθνους μέσα είναι εις την διάκρισην των αχόρταγων πλεονεκτών, δια των καθημερινών καταχρήσεων…»
- Η πολιτική κουλτούρα δοξάζεται 200 χρόνια…..
Για να δούμε και τι προτεραιότητες είχαν τα υπουργεία.
Για παράδειγμα το της Θρησκείας ειχε θέμα με την κατοικίαν του υπουργού και ηθελε καλυτερη…
Το δε υπουργείο Ναυτικών μεγαλύτερο κτίριο για τις υπηρεσίες του….
Τέλος τουλάχιστον απορία μου προκαλεί η απάντηση του Θ. Κολοκοτρώνη κατα την απολογία του σε ερώτηση του προέδρου του δικαστηρίου .
«Τι πλερώνετε τώρα ; Δεν πλερώνετε λιγότερα από τον καιρό της Τουρκιάς;»
Πόσα μα πόσα πολλά μου θυμίζει αυτή η προσέγγιση.
Δυστυχώς με δάνεια, με εμφυλίους και με συμμαχικές (;) δυνάμεις να δίνουν την τελική νίκη στην επανάσταση, η ανεξαρτησία είναι σχετική.
Τα χρόνια που ακολούθησαν απλά το πιστοποίησαν.
Η άρνηση να δούμε και να διορθώσουμε τις αδυναμίες μας είναι η εγγύηση για την ίδια πορεία και για τα επόμενα 200 χρόνια.
(Τα στοιχεία τα πήρα από το αρχείο Παλιγγενεσίας της Βουλής των Ελλήνων)
Αναδημοσίευση:
imaginistes 