Το Μπραχάμι έχει ιστορία; (12)…Ταβέρνες

Απόσπασμα από το Λεύκωμα του Δήμου «ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΡΑΧΑΜΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ» Εικόνες από το παρελθόν του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΔΑΣΗ

❀❀❀

Οι ταβέρνες ήταν προσφιλείς χώροι στους παλιούς κατοίκους. Κι αυτό ήταν
επόμενο. Αποκαμωμένοι από τη σκληρή δουλειά στους αγρούς και στις
μεταφορές έβρισκαν καταφύγιο στην κοινωνική συναναστροφή, στη γνώριμη όσο
και σταθερή παρέα της ταβέρνας. Η ταβέρνα του Γ, Μπέτση στη θέση του
σημερινού φούρνου του Ανδρέα Μαλτέζου, ήταν μάλλον η παλαιότερη στο
Μπραχάμι. Η θέση της σε κεντρικό σημείο του χωριού την έκανε ελκυστική για
πολλούς κατοίκους. Ήταν περισσότερο για τους βαρελόφρονες λάτρεις του
κρασιού. Καλό κρασί και λίγο κοκκινιστό για συνοδεία, όχι για να σβήσεις την
πείνα σου, έπρεπε νάχεις φάει στο σπίτι. Η ταβέρνα του αδελφού του Θανάση
Μπέτση (Αγίου Δημητρίου και Ερατοσθένους, όπου σήμερα βρίσκεται καφενείο)
διέγραψε ωραία ιστορία διασκεδάσεων και γλεντιών. Συνέβαλαν οι μεζέδες, ο
ωραίος κήπος με τα δέντρα και την πίστα για χορό, αλλά και οι φίρμες β’ έστω
διαλογής που έφερνε ο ιδιοκτήτης προς τέρψη των Μπραχαμιωτών.
Το κουτούκι του μπαρμπα-Αντρέα Γκαμώτου, τα ‘Τσίλικα Άλογα’ –τι ωραίος
τίτλος αλήθεια- στην οδό Θουκυδίδου και Απ. Παύλου. Σπεσιαλιτέ οι πατσούλες
γιαχνί και η γαρδούμπα, αλλά και με άφθονο κρασί, τόσο που απαγορευόταν το
νερό στους θαμώνες.
Καλές ταβέρνες έφτιαξε και ο Λουκάς. Στη Μουριά που έφερνε και όργανα, ο
Νίκος Νιάρχος μας είπε μάλιστα ότι είχε φέρει και τον Βαμβακάρη με ορχήστρα.
Μετά συνέχισε τη δραστηριότητά του στους Τράχωνες, αλλά κι εκεί οι θαμώνες
ήταν σχεδόν αποκλειστικά Μπραχαμιώτες. Η «Σαγιονάρα», προφανώς ο τίτλος
ήταν επηρεασμένος από την ομώνυμη επιτυχία του Μάρλον Μπράντο στον
κινηματογράφο, των αδελφών Λουδάρου, καλή ταβέρνα πίσω από το
Νεκροταφείο. Του Μητσάκου στην οδό Ρήγα Φεραίου, υπόγειο με καλό κρασί και
φήμη σε καλά γλέντια. Του Ποθητού στη σημερινή Αλκινόου, εκεί που σήμερα
βρίσκεται το ΙΚΑ. Για καλό κρασί θα πήγαινες στον μπαρμπα-Νίκο τον Μαλτέζο

(στο ρέμα, στην αρχή της οδού Αιγαίου) που στα χρόνια της δικτατορίας έβαλε
και τραπέζια για λίγο κόσμο. Φίνος λογοπλάστης και απύθμενος βλάσφημος
μάζεψε ωραίες φυσιογνωμίες που τρωγόπιναν και γλεντούσαν στους ήχους του
τζουκ-μποξ.
Κοντά στους Καλογήρους με θαμώνες από το βόρειο Μπραχάμι λειτουργούσε και
η ταβέρνα του μπαρμπα-Σταύρου Δαγρέ. Ήδη από τη δεκαετία του 1940 είχε
καλή φήμη και μάζευε ήσυχο κόσμο. Τα πολλά βαρέλια γεμάτα κρασί ήταν
μόνιμο ντεκόρ του μαγαζιού.

Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο προέρχονται από το οικογενειακό Αρχείο της  οικογένειας Γεωργίας Γκίκα-Λεφάκη την οποία ευχαριστούμε θερμά για την γενναιόδωρη προσφορά της και την τεκμηρίωση. Εικονίζεται η νεανική παρέα των τα Βασίλη Σαρδελά, Ανδρέα Μπεμπένη, Βαγγέλη από το Μαραθώνα και ο Κώστα Λεφάκη να διασκεδάζει τις Απόκριες της δεκαετίας του 60 σε ταβέρνα της περιοχής.