Αποχαιρετιστήριο

του Μιχάλη Δήμα

 

  Δευτέρα 24 Ιουνίου 2024. Αγίου Πνεύματος. Άλλη μια σχολική χρονιά έφτασε στο τέλος της. Ραντεβού  πάλι τον Σεπτέμβρη. Κάποια παιδιά όμως δεν θα τα ξαναδώ στην τάξη. Είναι τα παιδιά της Γ Γυμνασίου που θα πάνε Λύκειο. Τα παιδιά που πήρα για πρώτη φορά το 2021 στην Α. Περάσαμε μαζί τρία χρόνια. Για μένα μοναδική εμπειρία μιας και μέχρι τότε δεν μου είχε ξανατύχει κάτι τέτοιο, όντας περιπλανώμενος Ιουδαίος. Κάθε χρόνο και σε διαφορετικό σχολείο. Αρκετό, λοιπόν, το διάστημα για να μάθω κάποια πράγματα για αυτά. Το χαρακτήρα τους, τα δύσκολα οικογενειακά τους, τα προσωπικά τους προβλήματα. Τα δυνατά τους και τα αδύνατα σημεία. Τα έβλεπα κάθε χρόνο να μεγαλώνουν και ν’ αλλάζουν. Να περνάνε από το παιδί στον έφηβο με όλη αυτή την αναστάτωση που προκαλεί η μεταβατική αυτή περίοδος. Και δεν το κρύβω δέθηκα μαζί τους.

 

Όλα θέλουν το χρόνο τους. Και φέτος στην Γ είδα πως υπήρχε μια οικειότητα μεταξύ μας και μια εμπιστοσύνη ακόμα και με τα ζωηρά παιδιά. Είχε αρχίσει ο συναισθηματικός δεσμός. Είδα πως με αντιμετώπιζαν διαφορετικά και μου έκανε εντύπωση που στην αποχαιρετιστήρια γιορτή πολλά από αυτά ήθελαν να φωτογραφηθούν μαζί μου. Κάτι πρόσφερες και συ ανάξιε θεολόγε σκεφτόμουνα παρ’ όλες τις ανεπάρκειες και τα ελαττώματά σου. Να! Θέλουν να σε θυμούνται! Ο Θεός ας τους δίνει δύναμη και φώτιση για τα δύσκολα που έχουνε μπροστά τους. Και εγώ θα τα φυλάω στη σκέψη μου σαν τιμαλφή και φυλακτά. Στο καλό να πάτε, παιδιά μου, στο καλό…