ΑΣΤΕΡΟΜΑΤΑ
του Χάρη Κατσιμίχα
Είναι καλό τραγούδι;
Κι αν ναι, από ποια άποψη;
Από πλευράς Στίχου; Μελωδίας; Θεματολογίας; Τι απ’ όλα αυτά
είναι αξιόλογο (εκτός από τη
φωνή της τραγουδίστριας;)
Απάντηση :
Μια σκέτη μετριότητα είναι.
Γιατί;
Γιατί δεν γίνεται δουλειά με μελωδίες που τη μια στιγμή «τραβούν» (εν ψυχρώ) νότες από τα ηπειρώτικα τραγούδια,
την αμέσως επόμενη στιγμή,
νότες από την «σχολή Αινειάν» (λόγιος διδάσκαλος – μουσουργός του περασμένου αιώνα, έντεχνων δημοτικοειδών μελωδιών) και
(στιγμές στιγμές) κάποιες καθαρά ποπ νότες, με ντανς ρυθμό.
Με δυο λόγια; Αχταρμάς.
Δεν τα αντιλαμβάνεται όλα αυτά
το αυτί κάποιου που δεν έχει σκύψει (τουλάχιστον) 50 χρόνια πάνω απ’ την παραδοσιακή μας μουσική (και όχι μόνο)
Όλα στο τραγούδι μας ακούγονται οικεία και είναι απόλυτα λογικό,
αφού είναι «μια απ’ όλα» !
Συμπέρασμα : Δεν τρέχει και τίποτα.
Αν το ζητούμενο ήταν μια καλή θέση στην τελική κατάταξη, είμαστε οκ.
Το καταφέραμε. Όμως, μη γελιόμαστε τραγούδι (αυτό καθ’ αυτό) δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο.
Για την ακρίβειας, δεν είναι καθόλου ιδιαίτερο. Είναι η επιτομή της κοινοτοπίας.
( Και δεν χαίρομαι καθόλου με αυτά
που λέω. Θα ήθελα να μην ίσχυαν!)
imaginistes 