Η ΠΟΙΗΣΗ
του Χάρη Κατσιμίχα
Η ποίηση
έχει
χίλια
πρόσωπα.
Χαμογελάει,
πετώντας
πάνω
από τις
φωτεινές
θάλασσες
του Ελύτη.
Ξερνάει.
Σερνάμενη
στις
λασπουριές
του
Χριστιανόπουλου.
Παιανίζει
με τη
δοξαστική
λαλιά
του Σικελιανού,
μοιρολογάει
μ ένα ριζίτικο
και
ψιθυρίζει
σαν νότα
του Χατζιδάκι.
Έρχεται,
χαμογελώντας
σαρδόνια.
Σαν τον
πνιγμένο
πιανίστα
του Βαρβέρη.
Έρχεται και είναι εσύ, εγώ,
αυτός, αυτή, αυτό, εμείς,
όλοι εμείς!
Χίλια-δυ0
τα πρόσωπα
της.
Όσα και τα
πρόσωπα
των ανθρώπων
που αντάμωσες
σ’ ετούτη
(μα και σε κάτι
προηγούμενες
ζωές)
imaginistes 