Μαρία Ευθυμίου…Η Μάσκα

Μάσκα βελούδινη μας χάρισε ο θεός·
Σαν φυλαχτό να την κρατάς πάντα κοντά σου
Μύστης υψώσου τ’ουρανού και της χθονός·
Ζήσε στο σώμα μου· σαν όστρακο αφουγκράσου

Κάθε μας χάδι, κάθε βλέμμα ερωτικό
Μύρο ανάερο στα ροδοπέταλά του
Μες στη φαρέτρα μας είν’ όπλο φονικό!
Ξόρκι κατά του Μηδενός και του θανάτου

Όταν σαν αίνιγμα ευφρόσυνο λυθώ,
Στα δυο μου χέρια απαλά ευθυγραμμίσου·
λάμψεις κι ανταύγειες χρυσωμένες θα ντυθώ·
Φρύνη για σένα, και ουρί του Παραδείσου!