ποίηση

Βαθύ χινόπωρο γοερό, πόσο καιρό σε καρτερώ, με τις πλατιές, βαριές σου στάλες των φύλλων άραχλοι [...]

Αφιερωμένο από μια καρδιά που καίγεται (ονόματι Λυκούργος) στην ποδηλάτισσα που του έχει πάρει [...]

“Γιατί αγαπάμε τα εγκαταλελειμμένα σπίτια και τα λέμε παλιά; Γιατί η δίψα μας για το βαρελίσιο [...]

 Στο Γιώργο Παπά Nα ζεις στην ίδια πολιτεία παντοτινά και να ‘χεις των αναχωρήσεων τη μανία, [...]

  -«Ούτε ευτυχισμένος, ούτε δυστυχισμένος. απλώς, μια επιφάνεια, που πάνω της κάνει τσουλήθρα [...]

Εσείς που υπακούτε σε κυβερνήσεις και Π. Γ. σαν τους νεοσύλλεκτους στο σιωπητήριο θ’ [...]

Τα πουλιά φεύγουν το φθινόπωρο πηγαίνοντας να διεκπεραιώσουν μυστηριώδεις υποθέσεις – την [...]

«Ομίχλη πέφτει πάλι απάνω μου∙ αν είναι δίπλα μου κανείς, τελείως άγνωστο. Ούτε στη μνήμη μου [...]

Σκόρπια φύλλα του φθινόπωρου οι αγρότες για τη σπορά περιμέναν βροχή ο άνεμος κλωθογύριζε [...]