σε ΑσπροΜαυρο φόντο…47

Δια χειρός του φωτογράφου Δημήτρη Χαρισιάδη

Μπάζι, καράμπαζο, τρίμπαζο…κωλόμπαζο

Τα αγόρια έπαιζαν «βόλους» έστρωναν τους βόλους σε μια σειρά, σχεδόν κολλητοί μεταξύ τους, και τα παιδιά έριχναν το καθένα το δικό του βώλο από κάποια καθορισμένη απόσταση, προσπαθώντας να πετύχουν κάποιον απο τους «στρωμένους» βώλους. Οποιο βώλο πετύχαινε το παιδί, τον κέρδιζε.Το μεγάλο πανηγύρι γινόταν όταν έμπαινε και γκαζά στο στρώσιμο και όποιο παιδί κέρδιζε γκαζά, ξεφώνιζε από χαρά και ικανοποίηση. Συνήθως όμως η γκαζά δεν έμπαινε στο στρώσιμο, επειδή όποιο παιδί την είχε προτιμούσε να τη κρατάει για να σημαδεύει, επειδή ήταν πιο εύστοχη και δεν έχανε το σχήμα της. Οι χωματένιοι βώλοι χάναν γρήγορα τη λεία εξωτερική τους επιφάνεια και, μετά από κάμποσα παιχνίδια, σπάγαν κιόλας.
Στα τελευταία χρόνια του ’50, όσο απομακρυνόταν ο τόπος από τους πολέμους, οι γκαζές αντικαταστήσαν εντελώς τους χωματένιους βώλους, οπότε το παιχνίδι ονομάστηκε «οι γκαζές», μια και παιζόταν πλέον μόνο με γκαζές.

Εξελιγμένη και πιο σύνθετη μορφή είχε το παιχνίδι με τις γκαζές που παίζονταν σε αλάνες και οικόπεδα με 5 λακουβάκια 4 σε κάθε γωνία και ένα στο κέντρο σε παραλληλόγραμο σχέδιο και το οποίο ονομαζόταν καπιτώλι.