Σελίδες ημερολογίου – 3… της Τσικνοπέμπτης

του Μιχάλη Δήμα

 

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 201..

 

Αγαπητέ Η/Υ η σημερινή Πέμπτη δεν είναι μια οποιαδήποτε Πέμπτη. Αυτή την Πέμπτη την περιμένει κόσμος και ντουνιάς από καιρό, πως και πως. Καλά το κατάλαβες πρόκειται για την ιερή και πάνσεπτη Τσικνοπέμπτη. Μετά τη χθεσινή γενική απεργία, ο κόσμος έχει ανάγκη να ξεχαρμανιάσει λιγάκι. Όλοι κουτσά στραβά, όσο κι αν οι καιροί είναι δύσκολοι, θα ανάψουμε το κεράκι μας, σε κάποια ταβέρνα, κάποια ψησταριά, στην ανάγκη και σε κάποιο σουβλατζίδικο ακόμα.

Πιστοί στις προαιώνιες παραδόσεις της φυλής, όλοι θα τιμήσουμε αυτή τη μέρα, προκειμένου να εξευμενίσουμε τις θεότητες που κρατάνε τις τύχες μας στα χέρια τους. Και αν δε φυσάει και η κνίσα ανεβαίνει κατακόρυφα στον ουρανό, είναι σημάδι πως η θυσία μας είναι ευάρεστη και κάτι θα κάνουν και οι θεότητες, όταν χτυπήσει τα ρουθούνια τους, η μυρωδιά απ’ τα ψημένα μας κοψίδια.

Χρόνια υπηρέτησα τη μέρα αυτή ως λειτουργός και σου λέω ξέρω καλά την ψυχολογία των ανθρώπων αυτή τη μέρα. Την αγωνία τους, να βρούνε ένα τραπεζάκι έστω και στριμόκωλο, να βρούνε κανένα μισόκιλο παϊδάκια, να τιμήσουνε τη μέρα.

Διάβαζα την απογοήτευση στα πρόσωπά τους, όταν τους έλεγα ότι δεν έχουμε τραπέζι, λες και μένανε εκτός νυμφώνος, σαν τις μωρές παρθένες και τα βάζανε με τον εαυτό τους, που δεν προνόησαν νωρίτερα γι’ αυτό.

Άρα το όλο θέμα έχει καθαρά θρησκευτικό χαρακτήρα, που πηγάζει από τα έγκατα της ελληνικής ψυχής. Ανάγκη να γιορτάσουμε και να συναντηθούμε και ας μην τα καταφέρνουμε πολλές φορές, γιατί εδώ που φτάσαμε δεν έχουμε και τίποτα να πούμε…

Αναδημοσίευση από imaginistes