Κωνσταντίνος Π. Καβάφης…«Μέρες του 1903»

Δεν τα ηύρα πια ξανά — τα τόσο γρήγορα χαμένα….
τα ποιητικά τα μάτια, το χλωμό
το πρόσωπο…. στο νύχτωμα του δρόμου….

Δεν τα ηύρα πια — τ’ αποκτηθέντα κατά τύχην όλως,
που έτσι εύκολα παραίτησα•
και που κατόπι με αγωνίαν ήθελα.
Τα ποιητικά τα μάτια, το χλωμό το πρόσωπο,
τα χείλη εκείνα δεν τα ηύρα πια.

1917