Αυγουστιάτικοι συνειρμοί

του Μιχάλη Δήμα    

Κυριακή 5 Αυγούστου 201.. Ένα ευχάριστο αυγουστιάτικο μελτέμι έχει σηκωθεί και αναριπίζει το νου μου να κάνει σκέψεις σχετικές με αυτόν το μήνα. Πώς να μην είναι ο σεβαστός του έτους, αφού αυτός είναι ο μήνας που θρέφει τους υπόλοιπους έντεκα;

 

Γαλαντόμος και ανοιχτοχέρης στους πάγκους του θα βρεις και του πουλιού το γάλα. Σταφύλια, σύκα, πεπόνια, καρπούζια, ροδάκινα, γιαρμάδες, αχλάδια και βερίκοκα. Περάστε κόσμε.

Δεν είναι τυχαίο που ο αυτοκράτορας Οκταβιανός έδωσε τα εύσημα στο μήνα αυτό και τον βάφτισε Αύγουστο, όπως αποκαλούταν και ο ίδιος. Η Pax Romana και το Imperium Romanum στο απόγειό τους επί των ημερών του. Σιγά μην άφηνε τον Ιούλιο Καίσαρα να έχει μόνο αυτός δικό του μήνα. Αύγουστος, λοιπόν. Νέτα σκέτα. Άλλος θέρισε, άλλος αλώνισε, άλλος θα τρυγήσει. Αυτός ξεκούραστος και χαλαρός στο θρόνο του, δίνει και σε μας τους κοινούς θνητούς το δικαίωμα να πάρουμε μια ανάσα και να απολαύσουμε όλα όσα γενναιόδωρα μας παρέχει.

Μέσα στον Αύγουστο και τρεις γιορτές ορόσημα. Μεταμόρφωση του Σωτήρα, Κοίμηση της Θεοτόκου, Αποτομή της κεφαλής του Ιωάννη του Βαπτιστή. Στην ορθόδοξη αγιογραφία αυτές οι τρεις μορφές όταν ζωγραφίζονται μαζί – στη μέση ο Χριστός αριστερά η Παναγία και δεξιά ο Ιωάννης, ελαφρά σκυμμένοι προ το μέρος του – ονομάζεται Δέηση. Μέσα στον Αύγουστο και η λαμπρότερη πανσέληνος του έτους, φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται, που λέει και το τραγούδι. Μέσα στον Αύγουστο και η Αθήνα άδεια σε προσκαλεί να την σεριανίσεις ακόμα και να την ερωτευτείς. Και όσοι λένε και από Αύγουστο χειμώνα μην τους πιστεύετε, ιδίως τώρα με την κλιματική αλλαγή γιατί θα χρειαστούν πολλές δεήσεις για να γλιτώσουμε από αυτή…