Κουβέντες καφενείου, ή δουλεύω – δουλεύεις – δουλεύει, σας δουλεύουμε – μας δουλεύουνε – δουλευόμαστε αλλήλοις (ξανά)
Χρίστος Σαπρίκης
– Διάβασες την ανακοίνωση του «Μετέχω»; [1]
– Τη διάβασα
– Τι κατάλαβες;
– Ότι θέλουν διακάως να κατέβουν στις εκλογές μαζί με τους νυν δημοτικούς άρχοντες.
– Καλά αυτοί δεν τους λέγανε ότι είναι αμετανόητα διαπλεκόμενοι ΠΑΣΟΚοι και ανακοίνωσαν μάλιστα πριν από 1-2 μήνες ότι θα κατέβουν αυτόνομα; [2] Τι άλλαξε;
– Τα λέγανε, αλλά αφού η κομματική νομενκλατούρα αποφάσισε ότι «πετάει -πετάει ο γάιδαρος», η «βάση» έκανε την ανάγκη φιλότιμο και «αποφάσισε» και αυτή το ίδιο. Παλιά μου τέχνη κόσκινο.
– Μπορώ να φανταστώ τη σκηνή. Να λέει το υψηλόβαθμο στέλεχος με φωνή βαριά και βλέμμα βλοσυρό: «Σύντροφοι τα πράγματα είναι σοβαρά. Πρέπει να δούμε το θέμα σφαιρικά.» και οι από κάτω να γνέφουν όλο κατανόηση.
– Όπως πάντα υπερβάλλεις. Αυτά γινόταν στην εποχή σου. Τώρα έχουμε «αυτονομία», «διαφάνεια» και «δημοκρατικές διαδικασίες». Αλήθεια πώς θα δικαιολογήσουν την κυβίστηση;
– Σιγά μην έχουν πρόβλημα. Βάλε κάτι για «συνεργασία δημοκρατικών δυνάμεων» δεκαετίας ’80, βάλε λίγες «προγραμματικές δεσμεύεις» γεμάτες βερμπαλισμό για το ρόλο της τοπικής αυτοδιοίκησης στις νέες συνθήκες, βάλε και λίγο μπραχαμιώτικο αντιφασισμό (sic) και το γλυκό έδεσε.
– Αν το κάνουν θα πάθουν νίλα. Δεν θα βγει ούτε ένας τους.
– Μη νομίζει ότι αυτό τους πολυενδιαφέρει εκεί στα υψηλά κονκλάβια. Αυτό που τους νοιάζει είναι το βράδυ των εκλογών να έχει και λίγο ροζουλί στο κουτάκι της στήριξης μερικών δημάρχων μπας και τσιμπήσουν το κατιτίς στη «μάχη των εντυπώσεων». Όλα τα θεωρούν επικοινωνία. Τα άλλα τα βαρύγδουπα που λένε για τοπικές κοινωνίες και πράσινα άλογα είναι για λαϊκή κατανάλωση.
– Εσένα πάλι τι σε κόφτει;
– Σ´αυτό δίκιο έχεις. Από πίτα που δεν τρως τι σε νοιάζει κι αν καεί. Είναι όμως αυτός ο σουρεαλισμός της μικρής μας πόλης που γίνεται μερικές φορές ιδιαίτερα απολαυστικός και σε κάνει να σχολιάζεις.
– Εγώ πάντως δε νομίζω να προχωρήσει το προξενιό. Θα φάνε πόρτα.
– Μην είσαι ανόητος. Είναι μιλημένη η δουλειά από πάνω.
– Βρε θα φάνε πόρτα. Είναι λίγες οι καρέκλες και ο ανταγωνισμός μεγάλος.
– Θα δούμε. Κοντός ψαλμός αλληλούια!
imaginistes 