Πουλικάκος, 52 χρόνια…Μήτσος
Posted στο 02/01/2019 από chrispipin in Πρόσωπα // 0 Comments
Φωτογραφικές στιγμές από το προσωπικό του αρχείο και μερικές λέξεις αγάπης από τους φίλους του.

Είναι ηθοποιός, ραδιοφωνικός παραγωγός, ο θείος Νώντας, ρόκερ της ουτοπίας, αιώνιος νεανίας, «Αυθαίρετος» ή ανήσυχος χίπις; Δεν έχει και πολύ σημασία. Είναι ο Μήτσος ο αδέσποτος. Γεννημένος στις 21 Ιανουαρίου του 1943 μεγάλωσε στην πλατεία Αμερικής, έζησε έξι χρόνια στο Λονδίνο, πέρασε ζωή και κότα στα Μάταλα, έπαιξε με τους M.G.C., τον Εξαδάκτυλο, έφτιαξε τα Αδέσποτα Σκυλιά, δίνει ασταμάτητα συναυλίες, κοιμάται ελάχιστα.
Θέκλα Τσελεπή σύντροφος και συνένοχος
Με τον κύριο Μήτσο… 35 χρόνια τώρα. Άλλοτε ζευγάρι, σύντροφοι, συγκάτοικοι, συνεργάτες και συνένοχοι. Ο «Τύραννος», όπως τον λέω, που δεν φοβάται να εκτεθεί, δεν δίνει συμβουλές και δεν τον ενδιαφέρει η υστεροφημία. Ένας υπονομευτής των πάντων, κυρίως του εαυτού του. Αέρας… με το μυαλό διαρκώς να ίπταται! Αγάπη άνευ όρων. Σημείωση: Ο Μήτσος εμφανίζεται δύο φορές τον μήνα, στο Γκρι καφέ πλατεία Εξαρχείων. Τέλος συζήτησης.
Νίκος Αλευράς σκηνοθέτης
Ο Μήτσος είναι Moρ.Φ. Από το Μορ… μόρτης και από το φ… φιλόσοφος. Kαι επειδή είναι και Μανιάτης (ξέρετε, είμαστε συγγενείς) είναι και καυλιάρης. Ασχολείται συνέχεια με την καύλα – την καΐλα – τον καημό – τη φωτιά – το πάθος – τον έρωτα. Γι’ αυτό είναι ο απόλυτος δημιουργός. Δημιουργεί συνεχώς… ποιεί. «Ο Πουλικάκος είναι ο ποιητής των όλων». Viva Muchachos Poulikakos.
Γιάννης Χαριτίδης σκηνοθέτης
Ο Δημήτρης Πουλικάκος είναι ένας πολύ γενναιόδωρος άνθρωπος, ένας καλλιτέχνης με την πραγματική σημασία της λέξης. Από τους λίγους που απόμειναν σε τούτο τον τόπο. Νέος και σοφός συνάμα. Μια φωτεινή ρομφαία της μουσικής και της ποίησης. Πολίτης της Πολιτείας και του Πολιτισμού. Δημήτρη, σ’ ευχαριστούμε για όλα αυτά που απλόχερα μας δίνεις.
Μάκης Μηλάτος μουσικός συντάκτης, ραδιοφωνικός παραγωγός
Όταν ακόμη τα «φορητά» κασετόφωνα ήταν σε μέγεθος μικρής βαλίτσας και το μικρόφωνο ήταν συνδεδεμένο με καλώδιο, χώθηκα ένα απόγευμα στο Κύτταρο για μια συνέντευξη με τους Socrates. Όλοι γύρω από ένα τραπέζι κι εγώ με το μικρόφωνο από στόμα σε στόμα για να μη χάσω κουβέντα.
Ο πιο σιωπηλός ήταν αυτός που μου έκανε εντύπωση. Από τότε ο Δημήτρης Πολύτιμος είναι ένας «επιστήθιος» φίλος. Μπορεί να συναντιόμαστε μια φορά στο τόσο αλλά η εκτίμησή μου είναι απεριόριστη, όχι μόνο για τις γνώσεις και την ιστορία του αλλά για το σεβαστικό τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τη μουσική. Με το ίδιο κασετόφωνο χώθηκα στο σπίτι του Πουλικάκου, επίσης πριν από πολλά χρόνια. Είχε φτάσει η ώρα να γνωρίσω τους νεανικούς μου ήρωες. Ήμουν ήδη γοητευμένος από το άτομο και τη ροκ ιστορία του. Μου την περιέγραψε τότε με λεπτομέρειες, μου έδειξε τη συλλογή από γυαλιά ηλίου κι ένα σωρό ακόμη «ροκ» συλλογές, όλες τακτοποιημένες και πλήρεις. Πήγα σπίτι του μεσημέρι κι έφυγα αργά το βράδυ. Και τις δύο αυτές πρώτες συναντήσεις θα τις θυμάμαι για πάντα. Είμαι γεννημένος για να θαυμάζω, να έχω ήρωες, να ζω το ροκ παραμύθι, κι εδώ και 35 χρόνια Πουλίκας και Πολίτιμος μου το τροφοδοτούν ακατάπαυστα και γενναιόδωρα. Αυτοί είναι οι δικοί μου «αιωνίως νεανίες».
Αλέξης Καλοφωλιάς μουσικός, μεταφραστής.
Ο Πουλίκας ερχόταν πάντα από τη χώρα της ροκ ουτοπίας. Περφόρμερ πρώτης γραμμής, έδενε με ευφυή τρόπο την πρώτη μεταπολεμική γενιά της κοινωνικής αμφισβήτησης στην Ελλάδα, τους beat και τους υπαρξιστές, με την υψιπετή τσογλαναρία που σάρωσε τον πλανήτη στη δεκαετία του ’60 και στις αρχές του ’70. Φιλικός με τα αλάνια και ανελέητος με τους κάλπηδες, ο Μήτσος είναι το rock attitude με σάρκα και οστά, αλλά λόγω της παιδείας του είναι και μία αριστοφανική μορφή που εξαπολύει κεραυνούς λυτρωτικής ειρωνείας προς κάθε κατεύθυνση και ανανεώνει κάθε στιγμή την επαφή του με τα πράγματα: A true seeker.