Robert Kreely…«Η βροχή»
«Όλη νύχτα ο ήχος είχε
έρθει πίσω ξανά,
και ξανά πέφτει
αυτή η ήσυχη βροχή.
Τι είμαι για μένα
που πρέπει να θυμάται κανείς
να επιμένει σ’ αυτό
τόσο συχνά; Είναι
που ποτέ η άνεση
ακόμη η τραχύτητα
της βροχής πέφτοντας
δεν θα ‘χουν για μένα
κάτι άλλο απ’ αυτό,
κάτι όχι τόσο επίμονο,
είμαι για πάντα λοιπόν κλειδωμένος σ’ αυτή
την οριστική αμηχανία.
Αγάπη, αν μ’ αγαπάς,
ξάπλωσε δίπλα μου.
Γίνε για μένα, σαν τη βροχή
η έξοδος
από την κούραση, την ανοησία, την μισο-
λαγνεία της σκόπιμης αδιαφορίας.
Να είσαι υγρή
με μια αξιοπρεπή ευτυχία.
Σύγχρονοι Αμερικάνοι ποιητές, Ύψιλον/ βιβλία
Πηγή: https://itzikas.wordpress.com/
imaginistes 