Βγείτε απ’ το σπίτι…για του Ίσαρη της Αρκαδίας

Οι imaginistes, για όσους δεν το γνωρίζουν, είναι λάτρεις του γνήσιου, του ωραίου και τ’ αληθινού. Για το λόγο αυτό (όπως θα έχουν καταλάβει οι φανατικοί αναγνώστες της σειράς «Βγείτε απ΄το σπίτι…») αναζητούν και προτείνουν επισκέψεις σε τοποθεσίες που διακρίνονται για την φυσική ομορφιά, την παράδοση, την ιστορία, την αισθητική που αποπνέουν, την κουζίνα και το καλό κρασί που διαθέτουν. Αποφεύγουν τις υπερτιμημένες πολυσύχναστες και πολύβουες τοποθεσίες που ναι μεν μπορεί να διαθέτουν φυσική ομορφιά, πλην όμως ή τουριστική υπερανάπτυξη και η φήμη τους, τις έχει κατατάξει μεν στους must προορισμούς των ταξιδιωτικών οδηγών, αλλά και στην αλλοίωση των χαρακτηριστικών τους που να θεωρούνται, από τους αναζητούντες κανονικά χωριά, μια ξεπερασμένη τουριστική δηθενιά.

 

Πριν μερικά χρόνια γνωστή παρέα επισκέφθηκε τη γενέτειρα του επίλεκτου μέλους των imaginistes, Black Kat, όπου και φιλοξενήθηκε στο αρχοντικό πατρικό των Κατριβαναίων!

Ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη, βοηθούντος και του χειμωνιάτικου ομιχλώδους τοπίου, που έκανε τη διαμονή μας ακόμη πιο μαγευτική.

Έχουμε και λέμε λοιπόν. Το χωριό Ίσαρης (ή του Ίσαρη) είναι από τα πιο όμορφα και γραφικά χωριά της επαρχίας Μεγαλόπολης (50 χλμ. από Τρίπολη). Στο χωριό φτάνει κανείς μετά από μια υπέροχη διαδρομή μέσα σε καταπράσινο και ορεινό τοπίο με δάση δρυών και καστανιών από διακλάδωση του δρόμου Μεγαλόπολης-Καλαμάτας. Σήμερα το χωριό ανήκει στο Δήμο Μεγαλόπολης.   

Χτισμένο αμφιθεατρικά στην ανατολική πλαγιά του βουνού ’Αγιος Ηλίας (υψόμετρο 800 μ.) , ανάμεσα σε γαλαρίες και σε γεφύρια και πάνω από δασωμένες ρεματιές, το Ίσαρη είναι από τα πιο πράσινα χωριά της Αρκαδίας. Ο περίπατος στην οργιώδη βλάστηση του Καστανόλογγου είναι μια πραγματική μαγεία. Αγαπημένη έξοδος των παραθεριστών αποτελεί ο δρόμος, αντίθετα από τον Καστανόλογγο, προς τον ’Αγιο Βασίλη. Το χωριό προσφέρει εξαιρετική θέα προς την πεδιάδα της Μεγαλόπολης, τον Ταϋγετο και τα Μεσσηνιακά βουνά. Στο κέντρο του χωριού υπάρχουν τα απαραίτητα καφενεία, ενώ λειτουργούν και ωραιότατοι ξενώνες. 

Η προέλευση του ονόματός του Ίσαρη στηρίζεται σε διάφορες εικασίες και ιδιαίτερα στη παράδοση.
Η πρώτη είναι, η ονομασία, να προέρχεται από τη Τουρκική λέξη Ισάρ, η οποία στηρίζεται σε παραπομπή από την «Ιστορία του Οθωμανικού Κράτους» του ιστορικού Hammer και σημαίνει φρούριο.

Η δεύτερη στηρίζεται στα Απομνημονεύματα του Αγωνιστή του 1821 Παπαθανάση Σιώρη, ότι η ονομασία προέρχεται από τον πρώτο κάτοικο της περιοχής τον Ίσαρη, ο οποίος ήταν βοσκός και έμενε στο χωριό Αγριακόνα. Βοσκώντας τα πρόβατά του στον σημερινό Προφήτη Ηλία, τυχαία ανακάλυψε πηγή με νερό , τη σημερινή Κεντρική Βρύση και κατόπιν την Απάνω Βρύση. Για να προφυλαχτεί από τις επιδρομές των Τούρκων, κατοίκησε σε ταπεινό σπίτι, μαζί με την οικογένεια του δίπλα στη Κεντρική Βρύση και επιδόθηκε σε αγροκαλλιέργειες.
Πιο βάσιμη, πιθανή, εκδοχή φέρεται η δεύτερη ,υποστηριζόμενη και από τα γραπτά πολλών ιστορικών της εποχής όπως ο Φωτάκος ο οποίος συχνά γράφει: «εις του Ίσαρη , από του Ίσαρη».  Με βάση αυτή την εκδοχή έγινε και η αλλαγή του ονόματος του χωριού, επί Μεταξά, σε « Ίσαρης». Επίσης ακόμα και σήμερα υπάρχει οικογένεια με παρεπώνυμο Ίσαρη, αυτή του Δούκουρη.

Πριν το Ίσαρη ο δρόμος περνά από μια πανέμορφη, καταπράσινη και με πλούσια βλάστηση κοιλάδα. Στη μέση της είναι η παλιά εκκλησία του Αγίου Νικολάου (1893) που εορτάζει με πανηγύρι. Νότια από το Ισαρη μετά από μια ωραία διαδρομή είναι το χωριό Βάστα (4 χιλ.), κοντά στο οποίο, ανάμεσα σε πυκνό δάσος, βρίσκεται μια πανέμορφη ρεματιά πνιγμένη στα πλατάνια με το μικρό εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας* που είναι κτισμένη στον κορμό ενός τεράστιου πλάτανου. Δίπλα ακριβώς από ένα κεφαλάρι με άφθονο νερό. 

Είναι ένα ιδιαίτερο εκκλησάκι που δημιουργεί εντύπωση στους επισκέπτες, καθώς 17  δέντρα που φτάνουν σε ύψος τα 20 μέτρα βγαίνουν από τη στέγη του. Οι ρίζες των δέντρων δεν είναι ορατές και διακρίνονται  μόνο οι κορμοί και τα κλαδιά που περνούν μέσα από τους τοίχους και τη στέγη…. 

Το καλοκαίρι του 1996, η Διεύθυνση Αναστηλώσεων Βυζαντινών και ΜεταΒυζαντινών Μνημείων ζήτησε από το Εργαστήριο Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου Πάτρας, να διερευνήσει ενδεχόμενο στατικό πρόβλημα. Τότε πραγματοποιήθηκε ένας πρωτοποριακός για την εποχή έλεγχος με τομογραφία γεωραντάρ και ηλεκτρική τομογραφία…. 

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το ριζικό σύστημα των δένδρων έχει διεισδύσει στην πέτρινη κατασκευή των τοίχων, δημιουργώντας κενά. Μέσω αυτών φτάνει στο έδαφος, δημιουργώντας στην πραγματικότητα ένα πλέγμα που κρατάει το κτίριο όρθιο. Ακολούθησαν εργασίες αποκατάστασης (1998-1999) στις οποίες έγινε καθαρισμός και αρμολόγηση της τοιχοποιίας χωρίς τσιμεντενέσεις, ώστε να μην ξεραθούν οι ρίζες των δένδρων.  Η εκκλησία είναι βυζαντινή και ανεγέρθηκε τον 12 αιώνα μ.Χ. προς τιμή της Αγίας Θεοδώρας που εκτελέστηκε στην περιοχή. Έχει μόλις τέσσερα μέτρα πλάτος και πέντε μέτρα μήκος και γιορτάζει κάθε χρόνο στις 11 Σεπτεμβρίου….

Μιλώντας για την ιστορικότητα του χωριού, και επειδή είμαστε λάτρεις της του Τέχνης της Επιστήμης και του Αθλητισμού, θεωρούμε σκόπιμο να μνημονεύσουμε μερικές διακεκριμένες προσωπικότητες που κατάγονται από το Ίσαρη και κάνουν υπερήφανους τους σημερινούς Ισαριώτες:

Άγγελο Κουτσουμάρης (Αρεοπαγίτης).

Εμμανουήλ Βουζίκας (Καθηγητής Νομικής Σχολής).

Κυριάκος Ανθόλης ή Κάρι, γεννημένος το 1962, είναι πρόεδρος των τηλεοπτικών σειρών του καναλιού ΗΒΟ, και έχει υπάρξει υπεύθυνος για την παραγωγή, σε πολλές βραβευμένες ταινίες, τηλεοπτικές σειρές και ντοκιμαντέρ. Είναι επίσης βραβευμένος με Όσκαρ και Emmy για το δικό του ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «Ένας επιζών θυμάται» το 1995.

Γιώργος Ρούσσος,γνωστός και με το ψευδώνυμο George Bell, ήταν ένας Ελληνοαμερικανός καλλιτέχνης, δημιουργός πολλών κόμικς, γνωστός ως ένας από τους καλύτερους εικονογράφους της  Silver Age του Jack Kirby. Εικονογράφησε τα πρώτα τεύχη των γνωστών κόμικς Fantastic Four της Marvel Comics. Πάνω από πέντε δεκαετίες, δημιούργησε έργα τέχνης για πολλούς εκδότες, συμπεριλαμβανομένων των Comics της EC, και ήταν ο βασικός εικονογράφος της Marvel Comics.

Τζων Ξέρον ή Γιάννης Πέτρου Ξηρόκωστας (2-2-1890– 13-3-1967) γεννήθηκε στο Ίσαρι και ήταν Ελληνοαμερικανός ζωγράφος. Θεωρείται πρωτοπόρος της αφηρημένης τέχνης στις ΗΠΑ και έγινε γνωστός στο εξωτερικό με το όνομα Jean Xceron. Ο John Xceron σπούδασε στο «Corcoran School of Art». Το 1920 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και το 1927 στο Παρίσι όπου γνωρίζεται με τους: Mondrian, Leger, Helion, Doesburg. Επηρεασμένος από τους Ρώσους κονστρουκτιβιστές υιοθετεί γεωμετρικό λεξιλόγιο και καθαρή αφαίρεση. Η έντεχνη λεπτή φωτοσκίαση που βάζει στα έργα του δημιουργεί την ψευδαίσθηση βάθους ενώ αργότερα η χρήση πολυγώνων δίνει κίνηση και ένταση. Εργάζεται στο «Solomon Guggenheim Museum». Προς το τέλος της ζωής του, επέστρεψε στην εικονιστική ζωγραφική με επιρροές λαϊκές και βυζαντινές που δέχτηκε κατά τα παιδικά του χρόνια στην Ελλάδα. Παρουσίασε τα έργα του σε ατομικές εκθέσεις στη Νέα Υόρκη και στο Παρίσι με σημαντικότερη αυτή στο «Solomon Guggenheim Museum» (1965).

Ιωάννης Τσαντίλης, γνωστός και ως Τζον Μπελάσκο. Ήταν από τους πρώτους Έλληνες ηθοποιούς του Χόλυγουντ. Η πρώτη του εμφάνιση στον βουβό κινηματογράφο ήταν το 1924 στη ταινία «Monsieur Beaucaire», μαζί με τον Ροδόλφο Βαλεντίνο. Επίσης, πρωταγωνίστησε στις ταινίες: «Σιβηρία», «Παράδεισος», «Μαύρος Αετός», «Αργεντινός χορός». Με την έλευση του ομιλούντος κινηματογράφου, ακολούθησε καριέρα σκηνοθέτη και τραγουδιστή. 

Χρήστος Σάρρας, γεννημένος στο Ίσαρη, είναι από τις κορυφαίες μορφές του ελληνικού στίβου. Δύο φορές  Βαλκανιονίκης το 1929 στους προβαλκανικούς των Αθηνών και το 1931 στη Β’ Βαλκανιάδα των Αθηνών. Άνηκε στον Εθνικό Γυμναστικό Σύλλογο . Η μεγαλύτερη του επιτυχία ήταν η πρώτη θέση στον Διεθνή Μαραθώνιο των Αθηνών το 1930 με χρόνο 3 ώρες και 28 λεπτά.

Μαρία Μιστριώτη γεννήθηκε στο Ίσσαρι Αρκαδίας. Ζει στη Χαλκίδα. Η πόλη αυτή ήταν και ο τόπος του γιατρού, ζωγράφου και γλύπτη Γιώργη Μιστριώτη, ο οποίος έφυγε πρόωρα, το 1998, αφήνοντας σφραγίδα επιστημονικής και καλλιτεχνικής προσφοράς, έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: «Προσεγγίσεις» (Κάκτος, 1985), «Στη γη των Λαιστρυγόνων» (Δωδώνη, 1988, Βραβείο Δελφικής Αμφικτιονίας), «Στις φλέβες του χρόνου» (Κάκτος, 1991), «Άνεμος τε κυβερνήτης» (Κάκτος, 1995),’’Ένθα κατεπλέομεν΄΄(Κάκτος 2003) και πρόσφατα ‘’ Εγγύς γαρ νυκτός’’ από τις Εκδόσεις Βεργίνα.

Δρ. Απόστολος Παρπαΐρης γεννήθηκε στο Ίσαρι Αρκαδίας (1941) είναι Αρχιτέκτων, Χωροτάκτης, Περιβαλλοντολόγος, ιδρυτής και υπεύθυνος των μελετών του αρχιτεκτονικού γραφείου Παρπαΐρης και Συνεργάτες. Υπήρξε πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΣΧΑΑ, 2006-2009) και μέλος του Δ.Σ. του Εθνικού Κέντρου Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΚΠΑΑ, 2006–2009).

Και ο Μίμης Κατριβάνος, συνθέτης της ελαφριάς μουσικής με μεγάλες επιτυχίες στο ενεργητικό του, όπως τα τραγούδια «Δύο πράσινα μάτια», «Έλα μια νύχτα να αλητέψουμε» και «Σαν πιώ κρασί, ζαλίζομαι». Ο Μίμης Κατριβάνος γεννήθηκε το 1906 στην Αθήνα και γνώρισε μεγάλη επιτυχία τη δεκαετία του ΄30, όταν όλη η αστική Ελλάδα σιγοψιθύριζε τις μελωδίες του. Ήταν μαθητής των Ριάδη, Σακελλαρίδη και Λαυράγκα. Ο πατέρας του Αλέκος. Αφιέρωσε πολλά τραγούδια του στην Αθήνα και στο κρασί. Το 1945 συνέθεσε τη μεγαλύτερη επιτυχία του «Δύο πράσινα μάτια» , σε στίχους Κώστα Κιούση, τραγούδι εμβληματικό για την ελληνική ελαφρά μουσική, που έκανε και διεθνή καριέρα. Το πρωτοτραγούδησαν η Κάκια Μενδρή και οι αδελφές Καλουτά. Το 1954 ο Άγγλος τραγουδιστής Ρόνι Χάρις γνώρισε επιτυχία με τη διασκευή του τραγουδιού. Ο αγγλικός τίτλος του ήταν « The story of Tina » και αναφερόταν στην Τίνα Νιάρχου, μετέπειτα σύζυγο του Αριστοτέλη Ωνάση.

Έγραψε αρκετά επιτυχημένα τραγούδια, όπως : «Σαν πιώ κρασί», «Ίρμα», «Αν ξαναγύριζες στην αγκαλιά μου», «Γαμπίτσα…αφράτη και ροζέ», «Τέτοια γυναίκα», κ.α.

Πηγές: http://isari.gr/index.php/el/to-isari/istorika-stoixeia

http://isari.gr/index.php/el/to-isari/diakekrimenoi-isaraioi

https://www.mixanitouxronou.gr/to-ekklisaki-me-ta-17-dentra-pou-vgenoun-apo-ti-stegi-tou-bike-sto-vivlio-me-ta-rekor-gkines-os-thavmasto-na%CE%90drio-ke-simfona-me-ti-thriskeftiki-paradosi-eki-ektelestike-i-ag-theodora-ti-e/