το τραγούδι της ημέρας… από έναν ορίτζιναλ Μπραχαμιώτη!
του Χρήστου Πιπίνη
Σαν βγαίνει ο Χότζας στο τζαμί
❀❀❀
Η ευγένεια, ο σεβασμός και η προσήλωση στο καλό τραγούδι απαιτούν και τα ανάλογα προσόντα από τον ερμηνευτή. Στο συγκεκριμένο μικρό αριστούργημα του μεγάλου συνθέτη, ταπεινού ψαρά, εκ Μικράς Ασίας καταγομένου Γιάννη Παπαϊωάννου, έχουμε έναν ύμνο στο νόστο και τον πόνο της ξενιτιάς.
Το τραγούδι λόγω της ιδιαιτερότητας του, ανήκει στην κατηγορία των αξιαγάπητων «τουρκορωμέϊκων» τραγουδιών με μικτή, κατά κάποιο τρόπο, πολιτισμική θεματική και ονοματολογία όπως και πολλά άλλα τραγούδια όπως η Σεράχ, η Γκιουλμπαχάρ, η Ζιγκουάλα, το Καραπιπεριμ…και ένα σωρό ακόμα εξαίσια τραγούδια που αγαπήθηκαν χορεύτηκαν και τραγουδήθηκαν (και εξακολουθούν να τραγουδιούνται) σε πείσμα του ανόητου σοφτ εκφυλισμένου ασυνάρτητου λαϊκοπόπ τραγουδιού, που κυριαρχεί στις μέρες μας.
Η συγκεκριμένη επιλογή όμως, έχει να κάνει με την ζωντανή ερμηνεία του τραγουδιού από τον Πάνο Κατσιμίχα. Όπως ο συνθέτης Παπαϊωάννου κουβαλάει εντός του την χαμένη πατρίδα, έτσι κι’ ο Πάνος αποδίδει με περισσή μαεστρία το παράπονο (σεβντά) των βιωμένων πανηγυριών της Βοιωτίας και της Κορινθίας που παρίστατο από μικρό παιδί με τον αδελφό του Χάρη.
Μόνο ένας κοσμοπολίτης που έχει όμως μεγαλώσει σε μια επαρχία της Αθήνας, όπως το Μπραχάμι, που άκουγε από το σπίτι του τα Σαββατιάτικα απογεύματα το τζουκ μποξ του Ποθητού 200 μέτρα μακρυά ν’ αντιλαλεί τα λαϊκά σουξέ της εποχής του 60, που σύχναζε στα καφενεία και στις χαμοκέλες που λεγόντουσαν και ταβέρνες, που έχει δει με τα μάτια του και έχει βιώσει συνταρακτικά τον σεβάσμιο τρόπο του ζεϊμπέκικου, που έχει συναναστραφεί με μαγκίτες τραγουδιστές «της παρέας», μπορεί να αποδώσει τόσο όμορφα και νταλκαδιάρικα αυτό το υπέροχο τραγούδι.

Απόδειξη είναι και ο τρόπος που τον κοιτάζει ο Γιώργος Νταλάρας, ένας, κατά τη γνώμη μας, λάτρης και υπηρέτης του καλού τραγουδιού, ανεξαρτήτως είδους. Μαζί τους ο Μανώλης Καραντίνης, τεράστιος παίκτης, βιρτουόζος του μπουζουκιού.
Αν δεν σας γουστάρει ο γνωστός παρουσιαστής δημοσιογράφος που εμφανίζεται στο βίντεο, κλείστε τα μάτια και πείτε ότι δεν υπάρχει!
Σαν βγαίνει ο Χότζας στο τζαμί
Αργά σαν σουρουπώνει
Κι όταν θα πει το μπιρ Αλλάχ
μπιρ Αλλάχ το στήθος μου ματώνει
Τέτοια στιγμή σε γνώρισα
στα μακρινά τα ξένα
Κι όταν ακούω μπιρ Αλλάχ
μπιρ Αλλάχ ο νους μου πάει σε σένα
Στα βάθη της Ανατολής
στη μαύρη ερημιά μου
Όταν ακούω μπιρ Αλλάχ
μπιρ Αλλάχ ματώνει η καρδιά μου