Την ίδια ημέρα…Eric Clapton
30 ΜΑΡΤΙΟΥ 1945
Γεννήθηκε
Ο Έρικ Κλάπτον (Eric Patrick Clapp). Βρετανός κιθαρίστας, συνθέτης και τραγουδιστής της ροκ και της μπλουζ. Γεννήθηκε στο Ripley της κομητείας του Surrey στις 30 Μαρτίου του 1945 στο σπίτι των γονέων της ανύπαντρης μητέρας του (Patricia Molly Clapton). Ο πατέρας του ήταν ο Edward Walter Fryer, Καναδός στρατιώτης ο οποίος τελικά παντρεύτηκε την Patricia και μετακόμισαν στον Καναδά και αργότερα στη Γερμανία.
Μεγάλωσε με τους γονείς της μητέρας του Rose και Jack Clapp οι οποίοι όμως δεν τον υιοθέτησαν ποτέ επισήμως. Εκείνοι ήταν και αυτοί που αγόρασαν την πρώτη του κιθάρα στα 13α γενέθλιά του. Στην αρχή δυσκολεύτηκε και την παράτησε για δύο χρόνια. Μετά από 3 χρόνια, στα 16 του ξεκίνησε τη συνεχή ενασχόλησή του με την κιθάρα και την blues μουσική της εποχής που τον είχε έντονα επηρεάσει. Αγαπημένοι του καλλιτέχνες ήταν ο B.B. King, ο Robert Johnson και ο Muddy Waters.
Πρώτα βήματα στη μουσική
Αφού τελείωσε το σχολείο έπαιξε για λίγο ως πλανόδιος μουσικός. Το 1963 εντάχθηκε στο πρώτο του συγκρότημα, στους Roosters μαζί με τον Tom McGuiness οι οποίοι έπαιζαν κυρίως μουσική Rhythm και Blues. Αργότερα έπαιξε στους Yardbirds μαζί με τον Jimmy Page και τον Jeff Beck όπου έμεινε μέχρι και για το τραγούδι τους “For your Love” για να προσχωρήσει στη συνέχεια στους Bluesbreakers του John Mayall τον Απρίλιο του 1965.
Τον Ιούλιο του 1966 αποχωρεί από τους Bluesbreakers και ιδρύει τους Cream με τον ντράμερ Ginger Baker και τον μπασίστα Jack Bruce. Το 1968 οι Cream διαλύονται για να επανενωθούν μετέπειτα το 1993 και το 2005 δίνοντας συναυλίες στο Royal Albert Hall του Λονδίνου και το Madison Square Garden της Νέας Υόρκης. Το συγκρότημα διαλύεται οριστικά το 2006.
Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους κιθαρίστες όλων των εποχών και ο μόνος καλλιτέχνης που απέσπασε τρία βραβεία Grammy το 1993 για την συνεισφορά του στην ροκ ως μέλος των Yardbirds και των Cream και το 2000 για την προσωπική του δουλειά.
Είναι Ηγέτης (Commander) της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (CBE) από το 2004 και ιππότης του τάγματος (OBE) από το 1994 για την προσφορά του στη μουσική.
Δήλωσε σχετικά πρόσφατα: «Θα συνεχίσω να δουλεύω. Θα κάνω μερικές συναυλίες», δήλωσε ο 77χρονος τραγουδοποιός μιλώντας στο Radio 2 του BBC. «Το μόνο πράγμα που με απασχολεί τώρα είναι ότι βρίσκομαι στα 70 μου και θέλω να είμαι καλά. Θέλω να πω, κουφαίνομαι, έχω εμβοές, τα χέρια μου όμως δουλεύουν».
Τον Ιούνιο του 2016 είχε αποκαλύψει ότι πάσχει από νευροπάθεια η οποία του την προκάλεσε η σκληρή δουλειά του παιξίματος της κιθάρας.
«Ξεκίνησε με πόνο χαμηλά στη μέση και εξελίχθηκε σε αυτό που ονομάζουν περιφερική νευροπάθεια. Είναι αυτό που αισθάνεσαι σαν να σου κάνουν ηλεκτρικά σοκ που κατεβαίνουν μέχρι το πόδι σου», δήλωσε ο θρύλος της κιθάρας. «Επίσης, έπρεπε να μάθω πώς να αντιμετωπίζω και κάποια ακόμα πράγματα που προκλήθηκαν λόγω ηλικίας…»
Και συνέχισε λέγοντας: «Καθότι αναρρώνω από αλκοολισμό και εθισμό σε ουσίες, το θεωρώ φοβερό πράγμα που είμαι ακόμα ζωντανός. Κανονικά, θα έπρεπε να τα είχα τινάξει καιρό τώρα. Για κάποιο λόγο, με έσωσαν από τα σαγόνια της κόλασης και μου έδωσαν δεύτερη ευκαιρία».
Ο Νότης Μαυρουδής για τον Έρικ Κλάπτον: Ο Έρικ Κλάπτον μεγαλώνει παράλληλα με όλο τον υπόλοιπο κόσμο…
Αυτό είναι νομοτέλεια. Όποιος μεγαλώνει, δεν μεγαλώνει μόνος του, περνάει ο χρόνος γι’ αυτόν, όπως και για τον υπόλοιπο κόσμο, τα δένδρα, τα λουλούδια, τους ανθρώπους, τα μικρά παιδιά που μεγαλώνουν…
Μεγαλώνουμε κι εμείς μαζί με τον Άγγλο κιθαρίστα, συνθέτη και τραγουδιστή της ροκ και της μπλουζ, Κλάπτον. Και αναφέρομαι σ’ αυτόν επειδή είναι ένας κιθαριστής που ξεχώρισε από πολύ νωρίς και έφτιαξε το δικό του άστρο στο παγκόσμιο στερέωμα.
Είμαι συνομήλικός του και αυτό που ξέρω είναι πως αγαπάμε το ίδιο όργανο, αλλά, για να είμαι πιο συγκεκριμένος, εκείνος θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους κιθαριστές στον κόσμο, σε ένα διαρκώς εξελισσόμενο όργανο, όπως η ηλεκτρική κιθάρα. Καμία σχέση με το «άλλο όργανο», όπως είναι η κλασική κιθάρα, η οποία μπορεί να περικλείσει μέσα στο ρεπερτόριό της πολυφωνικές συνθέσεις και περισσότερη κλασική παιδεία-κουλτούρα. Η Κλασική και η Ηλεκτρική κιθάρα είναι δυο διαφορετικά όργανα. Απλά έχουν και οι δυο κατά βάση έξη χορδές και ταστιέρα (και αυτές από διαφορετικό υλικό) και παίζουν ένα εντελώς διαφορετικό ρεπερτόριο, με διαφορετικό πνεύμα.
Τι κοινό λοιπόν έχω με τον Έρικ Κλάπτον; Την ηλικία, τη μουσική και τις πιθανότητες φθοράς τού σώματος… Το τελευταίο, σημαντικό κοινό σημείο, το οποίο πολλές φορές καθορίζει τη συνέχεια και την εξέλιξη του κιθαριστή. Του κάθε μουσικού του οποίου τα δάκτυλα είναι η βάση έκφρασης και υλοποίησης των σκέψεων και των ενεργειών που θα καταλήξουν στη Δημιουργία.
Η ενηλικίωση, ακόμα και το γήρας, δεν ισοδυναμεί αναγκαστικά με τη φθορά των δακτύλων. Η πολύχρονη άσκηση εξάλλου, διατηρεί την τεχνική και την ετοιμότητα των δακτύλων. Πολλοί υπερήλικοι σολίστες, συνεχίζουν να στέκονται άξιοι στυλοβάτες τού μουσικού είδους στο οποίο αφιέρωσαν τη ζωή τους.
Ο Κλάπτον όμως δήλωσε πως χάνει προοδευτικά την ακοή του! Ένας μουσικός που δυσκολεύεται με την ακοή, χάνει έναν σημαντικότατο παράγοντα αρτιμέλειας. Ουδείς στον κόσμο μπορεί να παίζει ένα όργανο χωρίς να ακούει αυτό που παράγουν τα δάκτυλα ή η φωνή. Το παράδειγμα του Μπεετόβεν είναι ίσως μοναδικό. Από την ηλικία των 26 χρόνων του, άρχισε σταδιακά να χάνει την ακοή του, αυτός ο θεμελιωτής του Κλασικισμού-Ρομαντισμού. Η δράση του Γερμανού συνθέτη κατά την περίοδο που δημιουργούσε με χαμένη την ακοή του, διήρκησε τριάντα ολόκληρα χρόνια και οι συνθέσεις εκείνης της περιόδου έγιναν παγκόσμιο σημείο αναφοράς και απορίας, γεγονός που απασχολεί συνεχώς την ανθρωπότητα… Αλήθεια, ένας ζωγράφος, πώς μπορεί να ζωγραφήσει όταν έχει χάσει το φως του;…
imaginistes 