Γιώργος Δουατζής…“Γράφεις;”

Πήρε τα χαρτιά μου ο άνεμος και πάγωσα έτσι γυμνός
…τι μεθύσια υπέροχα χωρίς αλκοόλ…
Η ποίηση ήταν το δεκανίκι να περάσει απέναντι.
Δεν άφησα παρά χάρτινους απογόνους.
-«Γράφεις;»
-« Όχι…διαβάζω ένα ποίημα στα μάτια της»