Στο Μπραχάμι μιας άλλης εποχής…η κασέτα του Γιώργου Σταυρούλια

Τραγούδια για άτομα… «με ειδικές ανάγκες»

του Χρήστου Πιπίνη

Ξεχωριστός, αξιαγάπητος χαρακτήρας, καλόκαρδος, χιουμορίστας, μέγας ατακαδόρος, φιλοσοφημένος με μια δική του τρέλα και στάση ζωής, ρεμπετόπληκτος, ίδιοκτήτης καφενείου, ιδιαίτερα ταλαντούχος, μουσικός, συνθέτης, και ερμηνευτής, εξαιρετικός ραδιοφωνικός παραγωγός, Ηλιουπολίτης αλλά και Μπραχαμιώτης με πολλούς φίλους και κανένα εχθρό.

Νοέμβρης του 92  όταν ο γράφων απόκτησε το γιο του, έναν μπέμπαρο κοντά στα πέντε κιλά. Μωρό και μάνα έπρεπε να ξεκουραστούν και αργά το βράδυ κατηφόρισε από το μαιευτήριο σε γνωστό στέκι Μπραχαμιωτών στο Άνω Καλαμάκι να συναντήσει και να κεράσει φίλους για να μοιραστεί τη χαρά του. Μεταξύ άλλων και ο Σταυρούλιας μόνιμα καθισμένος στη μπάρα ν’ απολαμβάνει με σύνεση και ψυχραιμία τα ποτά του.

Κάτσαμε παρέα σε διπλανά σκαμπό και μετά τις καθιερωμένες ευχές, άρχισε η ιεροτελεστία της χαλαρής ουισκοκατάνυξης και της ασαφούς, άνευ συγκεκριμένου θέματος, συζήτησης. Κάποια στιγμή όμως, η νυχτερινή αυτή κουβεντούλα επικεντρώθηκε στη μουσική.

Συνθέτες, στιχουργοί, τραγουδιστές και τραγουδίστριες, γνωστοί και λιγότερο γνωστοί, σπάνιες δυσεύρετες αλλά και καλύτερες επανεκτελέσεις, κλεμμένα τραγούδια, πανηγύρια, μπουζουκομάγαζα…και χωρίς υπερβολή κάθε λήμμα που περιέχεται στην εγκυκλοπαίδεια ΛΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ μάλλον είχε αναφερθεί.

Ο Γιώργος Σταυρούλιας, συλλέκτης και γνώστης , όσο λίγοι του είδους, πρέπει να ικανοποιήθηκε από την κουβέντα και αποχαιρετώντας ο ένας τον άλλον τις πρωινές ώρες  τρεκλίζοντας και οι δύο μπαίνοντας στα ταξί, έδωσε την υπόσχεση να ετοιμάσει ο ίδιος προσεκτικά μια κασέτα όπου θα προσπαθούσε να καλύψει τα μουσικά γούστα μου.

Δύο ημέρες αργότερα ήρθε το τηλεφώνημα ότι η κασέτα ήταν έτοιμη. Τελικά οι κασέτες ήταν δύο. Μια συλλογή με πολλά διαφορετικά τραγούδια και μία δεύτερη με κάπως όχι τόσο γνωστά τραγούδια του Ζαμπέτα.

Τα τραγούδια της πρώτης κασέτας είναι προσεκτικά διαλεγμένα από την προσωπική πλούσια δισκοθήκη του αξέχαστου φίλου, θεματικά επιλεγμένα, έρωτας, απιστία, εκδίκηση… να περνούν κυματιστά με μουσικές γέφυρες από το ένα στο άλλο, λίγα ρεμπέτικά,περισσότερα λαϊκά, μερικά λαϊκοδημοτικά, κεφιλίδικα, αλλά και απαισιόδοξα. Ότι δηλαδή εμπεριέχεται στον όρο  λαϊκό.

Πρόκειται κατά τη γνώμη μας, για ιδιαίτερα ποιοτική επιλογή. Τραγούδια ευαίσθητα, πονεσιάρικα λιγότερο ίσως γνωστά, πρώτης όμως διαλογής επιλεγμένα με προσοχή και αγάπη ώστε να μπορεί ν’ ακουσθεί από κάποιον «ψαγμένο»αλλά και από όποιον του αρέσουν πολύ τα λαϊκά.

Παραθέτουμε, έτσι για την ιστορία, τη λίστα με τραγούδια και τη σειρά που αναφέρονται μαζί με την αφιέρωση, μήπως θελήσει κάποιος από τους αναγνώστες να την αναπαράξει. Δεν αναφέρονται οι ερμηνευτές (αρκετές είναι δεύτερες εκτελέσεις) και αυτό ίσως αποτελεί κι’ ένα κίνητρο να αρχίσει κάποιος να ερευνά.

Τραγούδια με ειδικές ανάγκες

Για άτομα φευγάτα…

Στο Χρήστο το λάτρη του είδους… το λάτρη του αληθινού και του ωραίου.

Επιλογή Δισκοθήκη Γ. ΣΤΑΥΡΟΥΛΙΑΣ… και κάτσε καλά!

1. Αν ήξερες ποιος είμαι γω
2. Ψεύτρα κοινωνία
3. Αρχίζεις άτακτα να περπατάς
4. Η πεταλούδα
5. Για το χατήρι μιας αγάπης
6. Πότε φτώχεια πότε πλούτη
7. Όταν τα βράδια μες τα κέντρα
8. Ο Πάρης
9. Ίσως
10. Που θα πας
11. Το χαμάμ
12. Πιάσε μάγκα τ’όργανό σου
13. Σε μια κλωστή
14. Παρηγόρα με μπουζούκι μου
15. Της ταβέρνας το ρολόι
16. Πάρτε τα όλα πάρτε τα
17. Χωρίς τον ξενοδόχο
18. Λίγα λουλούδια
19. Στην υγειά σου θα πιω πάλι
20. Λάου λάου το πηγαίνεις
21. Άστατη καρδιά

Έκτοτε η κασέτα του Σταυρούλια 27 χρόνια μετά, εξακολουθεί να βρίσκεται μόνιμα στο αυτοκίνητο. Αποτελεί ακόμα  τη χαρά των παιδιών, που όταν συνταξιδεύουμε, όχι πολύ συχνά πια, που απαιτούν επιτακτικά την ακρόαση, ενώ τα ξεθωριασμένα γράμματα επάνω στην κασέτα μας θυμίζουν με συγκίνηση την παρουσία του αγαπημένου φίλου που έφυγε δυστυχώς από κοντά μας.