Σκέψεις για τα ταξίδια

Είναι έμφυτη στον άνθρωπο η περιέργεια να γνωρίσει νέους τόπους, άλλες φυλές και συνήθειες. Να δει από κοντά τα ονομαστά μνημεία και τα θαυμαστά δημιουργήματα του ανθρώπου. Αυτή η περιέργεια δεν είναι στον ίδιο βαθμό ανεπτυγμένη σε όλους τους ανθρώπους. Ακόμα μεταβάλλεται και στον ίδιο άνθρωπο στις διάφορες ηλικιακές φάσεις του.

Η πραγμάτωση αυτής της περιέργειας δεν αφορά μόνο το επίπεδο της προσωπικής επιθυμίας. Ρόλο και μάλιστα σοβαρό παίζουν κι άλλοι παράγοντες, όπως η οικονομική δυνατότητα, η έλλειψη ελεύθερου χρόνου λόγω εργασιακών υποχρεώσεων και προφανώς λόγοι υγείας. Πρέπει να σημειώσω το προφανές ότι αυτή η επιθυμία μειώνεται προϊόντος του χρόνου. Όμως η αλήθεια πρέπει να λέγεται. Το πείσμα και η επιμονή υπερνικά τις όποιες δυσκολίες και τα εμπόδια, μπορεί να μετακινήσει ακόμα και βουνά.

Προσωπικά για πολλούς υποκειμενικούς κι αντικειμενικούς λόγους άρχισα τα ταξίδια στη μέση ηλικία της ζωής μου και με χαρακτηρίζει μιας μεσαίας τάξεως επιθυμία και περιέργεια. Δεν ήμουν στον τομέα αυτόν φανατικός κι ακολουθούσα το ρεύμα που μου υπέβαλλαν η οικογένεια και οι φίλοι.

Όταν αποφασίζεται ένα ταξίδι κι αρχίζει η προετοιμασία του ανάβει το ενδιαφέρον και η αδημονία για τις νέες εμπειρίες. Κάνω μικρή σχετικά προετοιμασία σε σχέση με αυτήν που βλέπω σε άλλους. Και να σας πω την κρυφή αμαρτία μου. Σύντομα κουράζομαι και θέλω να επιστρέψω στη φωλιά μου.

Την Πατρίδα μου της σέρνω τα μύρια όσα και δικαίως για την κατάσταση που επικρατεί σ’ αυτήν. Τα ελαττώματα στη λειτουργία των θεσμών, την έλλειψη κοινωνικής συνευθύνης, τον οικονομικό φατριασμό και την πολιτική διαπλοκή. Αλλά μην γίνει καμιά παρεξήγηση. Την πατρίδα την αγαπώ έτσι κι αλλιώς, απλώς θα ήθελα να είναι αλλιώς! Δεν είμαστε ο ευλογημένος από τον θεό λαός, που αγαπά τη χώρα του. Δεν είναι αποκλειστικά δικό μας χαρακτηριστικό. Την ίδια αγάπη έχουν όλοι οι λαοί για τη δική τους χώρα και μάλιστα πολλές φόρες εκδηλώνουν αυτήν την αγάπη με αποτελεσματικότερο τρόπο.

Πολλές απ’ τις χώρες που επισκεπτόμαστε είναι πράγματι πιο προχωρημένες από μας. Βλέπεις, έχουν πίσω τους περισσότερα χρόνια, ως κρατικές οντότητες. Έχουν πλούσιες πηγές φυσικού πλούτου ή ακόμα χειρότερα εκμεταλλεύτηκαν τον πλούτο των υποταγμένων σ’ αυτούς χωρών. Έχουν καθιερώσει και τηρούν καλύτερους θεσμούς και νοιάζονται για την καλή τους πορεία, έχοντας τη συνείδηση ότι αυτή έχει άμεση σχέση και με τη δική τους διαδρομή.

Μετά τις εξελίξεις των τελευταίων χρόνων ανιχνεύεις στους ξένους μια απορία και μια ανησυχία όταν πληροφορούνται ότι είσαι από την Ελλάδα. Έχουμε χάσει πλέον την «καλήν έξωθεν μαρτυρίαν» και μερικούς ίσως αυτό να μην τους νοιάζει, αλλά δεν έχουν τη συναίσθηση πόσο τελικώς βαραίνει και στους ίδιους.

Η συμβουλή μου σε νεότερους είναι να κάνουν ταξίδια. Είναι διδακτικά και παραδειγματίζουν. Δικαιολογίες οικονομικών δυσκολιών μπορούν να υπερπηδηθούν με αναδιάρθρωση των καταναλωτικών αναγκών. Για παράδειγμα αναφέρω τα έξοδα για το κάπνισμα και του αριθμού επισκέψεων σε καφενεία. Η αποταμίευση από την ελάττωση όχι πρώτης ανάγκης ασχολιών δημιουργεί το κεφάλαιο ενός λογικού ταξιδιού.

Καλά να περάσετε