Μιχάλη Δήμα…Τέσσερα Έμμετρα Επιγράμματα

        ΤΩΝ ΣΤΙΧΩΝ

   Εγώ με στίχους κένταγα

   Σεντόνια μαξιλάρια

   Για να κοιμάσαι ήσυχα

   Και αμέριμνα τα βράδια

   Εγώ στιχάκια χάραζα

   Με δίχως αξιώσεις

   Για ν’ αποφύγεις της ζωής

   Τις τόσες ματαιώσεις

           ΤΗΣ ΑΦΗΣ

  Της χειραψίας η ένταση

   Και του φιλιού το πάθος

   Της αγκαλιάς η ζεστασιά

   Και του χαδιού το πλάτος

   Σημεία τέσσερα επαφής

   Γνήσιες εξάρσεις της αφής

          ΤΗΣ ΠΛΗΓΗΣ

   Έλα ανατόμε της ψυχής

   Με το χρυσό νυστέρι

   Τράβα μια εγκάρσια τομή

   Και μία επιμήκη

   Να καθαρίσει η πληγή

   Να φύγει το σκουλήκι

       ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ

   Κι όλο στολίζω το μηδέν

   Με κλώνους και λουλούδια

   Στεφάνι να το κάνω

   Μάταια, άδικα, ουδέν

   Με ζώνουν μαύρα φίδια