Μιχάλη Δήμα…ΤΟΥ ΞΥΛΟΚΟΠΟΥ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ

        Στον  Αντώνη  Μπότσο

                                Όλα τα δέντρα που έκοψες

                                γίναν καπνός και αιθάλη

                                σε χειμωνιάτικες φωτιές

                                για να ζεσταίνονται άλλοι.

                                Γυρνάς μες τον καταυλισμό

                                τα παραπήγματα άδεια

                                σκορπίσανε και οι σύντροφοι

                                ανήσυχα ζαρκάδια.

                                Τ’ αλυσοπρίονα σιωπούν

                                σκουριάζουν μουδιασμένα

                                ούτε τσεκούρια ακούγονται

                                στέκουν παροπλισμένα.

                                Σκόρπισαν κι οι συμφοιτητές

                                οι δρόμοι τους χωρίσαν

                                οι ζόρικες οι εποχές

                                φιλίες πριονίσαν.

                                Τι μένει αιώνια στη ζωή

                                τι διαρκεί στο χρόνο 

                                το ξέρουμε τα πάντα ρει

                                και έρχεται κρύο μόνο.

                                Αν είναι η αγάπη του Χριστού

                                που μένει στον αιώνα

                                με το σημείο του σταυρού

                                θα βγάλεις το χειμώνα.