Δύο δίσκοι…μια ιστορία!
Μέσα σ αυτούς τους δύο δίσκους ,η θλίψη μετουσιώνεται σε πολύ υψηλή τέχνη. Γι αυτό ευθύνεται αποκλειστικά, ο Ian Curtis-φωνητικά,Bernard Summer-κιθάρα συνθεσάιζερ,Peter Hook –μπάσο κιθάρα,Stephen Morris-τύμπανα κρουστά.
Κατάθλιψη , επιληψία και ναρκωτικά είναι ένας συνδυασμός που σκοτώνει.Και ο Ian Curtis τα είχε όλα αυτά.
Ο πρώτος δίσκος των joy division ήταν το Unknown Pleasures και κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1979 , ο δεύτερος ήταν το Closer που κυκλοφόρησε 18 Ιούλη του 1980, δύο μήνες μετά την αυτοκτονία του Ian Curtis.Και τα δύο εξώφυλλα αυτών των δίσκων είναι μοναδικά.
Το Unknown Pleasures έγινε σήμα κατατεθέν για μια ολόκληρη γενιά, κυκλοφόρησε από την δισκογραφική Factory και την ευγενική χορηγία του ιδιοκτήτη της, Tony Wilson ο οποίος εκτός της τυφλής πίστης στο συγκρότημα έδωσε και £8,500 —τις οικονομίες μιας ζωής— για τις πρώτες 10.000 κόπιες του δίσκου. Το εμπροσθόφυλλο προέρχεται από μια έκδοση της Cambridge Encyclopedia of Astronomy και παρουσιάζει ακριβώς 100 επιτυχημένους pulses από το πρώτο pulsar (σ.σ: Pulsar είναι ένα γρήγορα περιστρεφόμενο αστέρι νετρονίων το οποίο εκτινάσσει ενέργεια στο διάστημα γύρω του, δημιουργώντας πολυσύνθετες και γοητευτικές δομές) που ανακαλύφθηκε, το PSR B1919+21. Η εικόνα ήταν μια ιδέα του ντράμερ Stephen Morris και η τελική μορφή του δημιούργημα του Peter Saville.
Το Closer με μια εκπληκτική φωτογραφία στο εξώφυλλο του, απεικονίζει τον Ιησού στο νεκροκρέβατο και είναι μια λεπτομέρεια απο τον οικογενειακό τάφο Appiani στο Staglieno στο νεκροταφείο της Γένοβα. Το γλυπτό έγινε από τον Demetrio Paernio. Η κυκλοφορία αυτού του δίσκου έρχεται και δένει διαβολικά με το χαμό του Ian. Το closer έχει χαραχτεί σε εκατομμύρια καρδιές ανθρώπων.
Οι joy division ξεπήδησαν από το πανκ κίνημα, σχηματίστηκαν στις 20 Ιουλίου του 1976, μετα από μια συναυλία των Sex Pistols και σίγουρα πήγαν τη μουσική πολύ παραπέρα…
Η αγάπη θα μας ξεσκίσει (1980)
Love will tear us
Όταν η ρουτίνα δαγκώνει δυνατά,
Και οι φιλοδοξίες είναι φτηνές,
Και η αποστροφή κυριεύει,
Αλλά τα συναισθήματα δεν γεννιούνται,
Και αλλάζουμε τις συνήθειές μας,
Παίρνοντας διαφορετικούς δρόμους,
Τότε η αγάπη, η αγάπη θα μας ξεσκίσει και πάλι,
η αγάπη, η αγάπη θα μας ξεσκίσει και πάλι.
Γιατί είναι η κάμαρα τόσο παγωμένη;
Απομακρύνθηκες γυρνώντας στη μεριά σου
Φταίει ο συγχρονισμός μου που απέτυχε;
Ο σεβασμός ανάμεσά μας λιγοστεύει.
Κι όμως υπάρχει ακόμα αυτή η γοητεία
Που διασώσαμε σ’ όλη τη ζωή μας.
Όμως η αγάπη, η αγάπη θα μας ξεσκίσει και πάλι,
η αγάπη, η αγάπη θα μας ξεσκίσει και πάλι.
Ουρλιάζεις στον ύπνο σου,
όλες μου οι αποτυχίες εκτεθειμένες.
Κι υπάρχει μια γεύση στο στόμα μου
Καθώς η απόγνωση παίρνει σκυτάλη.
Απλά κάτι τόσο καλό
Απλά δεν μπορεί να λειτουργήσει πια.
Όμως η αγάπη, η αγάπη θα μας ξεσκίσει και πάλι,
η αγάπη, η αγάπη θα μας ξεσκίσει και πάλι.
επιμέλεια black kat

