Δυστροπία VIII,

Χρίστος Σαπρίκης

---

«Τόσος κόσμος πλάι του πέρασε
και τον προσπέρασε
Ψυχές πολύβουες
κι ούτε ένα πρόσωπο…» [1]

~~~

ταπα ταπ, ταπα ταπ, ταπα ταπ, ταπα ταπ,
ακούγεται ο θόρυβος απ’ το πληκτρολόγιο στον messenger απ’ το άλλο γραφείο.

– Με ποιον «μιλάς»;
– Με τον πρόεδρο της Κοινότητας στο χωριό. Μου «λέει» ότι θα τυπώσει τις βεβαιώσεις και θα περάσει να τις μοιράσει από κάθε σπίτι. Θα περάσει και από τη μαμά να της αφήσει για να μπορεί να βγαίνει έξω.

~~~~

«Τον χειμώνα ετούτο
άμα τον πηδήσαμε
Γι’ άλλα δέκα χρόνια
άιντε καθαρίσαμε.» [2]

~~~~

ταπα ταπ, ταπα ταπ, ταπα ταπ, ταπα ταπ,
ο θόρυβος απ’ το πληκτρολόγιο στον messenger,

– Με ρωτάει τι να κάνει με τον λογαριασμό του νερού που ήρθε. Τους άφησε όλους στο καφενείο ταχυδρόμος.
– Μπορεί να μας τον φωτογραφίσει και να μας τον στείλει; Θα τον πληρώσουμε εμείς από εδώ.

~~~~

ταπα ταπ, ταπα ταπ, ταπα ταπ, ταπα ταπ,
ο θόρυβος απ’ το πληκτρολόγιο στον messenger,

Έφτασαν λίγες μέρες για να περάσουμε στον ψηφιακό κόσμο,
ξαφνικά,
βίαια,
αναγκαστικά.

~~~~

«Φτιάχνουν οι Έλληνες κυκλώματα
κι ιστορία οι παρέες
Κάνει ο Γιώργος την αρχή
είμαστε δεν είμαστε
τίποτα δεν είμαστε βρε
κι ο Γιαννάκης τραγουδεί
άμα είναι όλα άγραφα κάτι θα βγει» [3]

~~~~

ταπα ταπ, ταπα ταπ, ταπα ταπ, ταπα ταπ,

να περάσουμε στην εικονική πραγματικότητα που τόσο την ξόρκιζαν, γιατί λέει θα χαθεί η αλληλεγγύη και η επαφή των ανθρώπων,

αμ δε!

~~~

ταπα ταπ, ταπα ταπ, ταπα ταπ, ταπα ταπ,

«κι όποιος δεν καταλαβαίνει
δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει» [1]

---

[1] Διονύσης Σαββόπουλος, Τσάμικο, 1983
[2] Διονύσης Σαββόπουλος, Το χειμώνα ετούτο, 1983
[3] Διονύσης Σαββόπουλος, Ας κρατήσουν οι χοροί, 1983