Παιδός η βασιληίη

του Μιχάλη Δήμα

Τρίτη 14 Απριλίου 2020. Τρίτη, λοιπόν και το μόνο που το μαρτυρεί, ότι είναι Μεγάλη, είναι η συννεφιά. Σιγά που δεν θα συννέφιαζε μεγαλοβδομαδιάτικα.

Μμμ και κάτι ακόμα. Α ναι, και τα αρώματα που φέρνει ο αέρας από τις ανθισμένες λεμονιές στα πεζοδρόμια, τις μαργαρίτες στα οικόπεδα και τις βιολέτες στους λιγοστούς πλέον κήπους.

Κατά τα άλλα, ακολουθίες κεκλεισμένων των θυρών και σφραγισμένες εκκλησιές…

Και έρημοι δρόμοι, όχι μόνο από μεγάλους, αλλά και από παιδιά. Ούτε γέλια, ούτε φωνές, ούτε βρισιές. Ακόμη και αυτές τις επιθύμησα…  

Να ένα λοιπόν Μεγαλοβδόμαδο και Πάσχα που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ και τα παιδιά βεβαίως περισσότερο.

Συνεχίζονται, λέει, τα μαθήματα από τη δημόσια τηλεόραση ακόμα και τώρα καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας.

Οι δε εκπαιδευτικοί έχουν επιδοθεί σε ένα αγώνα ταχύτητας ποιος θα βάλει τα πιο πολλά στον τοίχο μη τυχόν και τους πουν τεμπέληδες μερικοί μερικοί, δεν βαριέστε…

Τα παιδιά δεν ξέρουνε αν παραλάβουνε δώρο και λαμπάδα από το νονό. Μα και να παραλάβουνε λαμπάδα, δεν πρόκειται να την ανάψουνε στο προαύλιο κάποιας εκκλησίας. Θα τους μείνει για του χρόνου…

Όπως και να έχουν τα πράγματα, τελικά, η βασιλεία είναι των παιδιών και κατά τον Ηράκλειτο και κατά το Χριστό, φτάνει να μην τους τη στερήσουμε εμείς οι ενήλικες σοφοί, αν ήδη δεν τους την έχουμε στερήσει…

Ας έχουμε αυτές τις μέρες στο νου μας τα παιδιά, που περνάνε ζόρικα και να ευχηθούμε να τραβήξουνε και μας στο δικό τους βασίλειο.

Γιατί παιδός η βασιληίη…    

Καλή Ανάσταση, έστω και χωρίς λαμπάδες…