IWD – International Women’s Day
της Βιτάλια Ζίμμερ
Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία που έχει πολλές πτυχές. Από botox και υαλουρονικά μέχρι κομμωτήρια και μανικιούρ-πεντικιούρ. Αυτά βέβαια είναι προσωπικές επιλογές και δεν μας αφορούν.
Τα πιο σημαντικά είναι οι στάσεις των πολιτικών φορέων ενός τόπου. Εκεί κυριολεκτικά όλοι είναι εκτός θέματος. Βλέπω εκλεγμένες γυναίκες να κάνουν δηλώσεις και εκδηλώσεις οι οποίες μου προκαλούν αποστροφή. Αναφέρονται σε λάθος θέματα διεκδικήσεων, πολλά από τα οποία είναι ανύπαρκτα. Εκτοξεύουν σλόγκαν και όχι προτάσεις. Δεν αναφέρονται ποτέ στη θέση της γυναίκας σε υπανάπτυκτους πολιτισμούς, που επικρατεί το θρησκευτικό κράτος. Εδώ διαμαρτύρονται για το διαχωρισμό κράτους εκκλησίας, στο οποίο συμφωνώ απόλυτα. Συμμετέχουν στα Gay Pride με τα οποία δεν συμφωνώ αλλά δεν απαγορεύω.
Υπερασπίζονται όμως το Ισλάμ. Το μεγαλύτερο εχθρό της γυναίκας, του ομοφυλόφιλου, του άθεου και των βασικών αξιών της Δημοκρατίας. Υπερασπίζονται τα λαϊκά δικαστήρια από αυτόκλητους φρουρούς της θρησκείας. Στο Ισλάμ, για όσους δεν γνωρίζουν, στήνονται «δικαστήρια» μέσα λίγα δευτερόλεπτα. Η απόφαση είναι πάντα θάνατος. Μέσα σε 5 μόλις λεπτά θα βγει το 38άρι και θα τινάξει τα μυαλά της γυναίκας στον αέρα, λερώνοντας τα πρόσωπα των αυτόκλητων ενόρκων. Μετά ακολουθεί ο γδούπος του άψυχου κορμιού. Θα πέσει έτσι. Δεν θα βάλει τα χέρια της να προστατευθεί. Είναι ήδη νεκρή. Και μετά αρχίζουν όλοι να πανηγυρίζουν όσο η κηλίδα αίματος μεγαλώνει σε πάχος και έκταση. Βλέπεις το τραύμα στο κεφάλι αφήνει τη μεγαλύτερη κηλίδα αίματος.
Φανταστείτε να σας συμβεί αυτό πηγαίνοντας από το σπίτι σας στο κατάστημα της γωνίας να αγοράσετε ψωμί. Και να μην επιστρέψετε ποτέ.
Κι όλα αυτά τα γιορτάζουν τρώγοντας και πίνοντας σα γουρούνες, με τις κοιλιές στο δάπεδο με μία έκφραση αριστοκράτισσας.
sad clown girl painting-cris motta
imaginistes 