τo imaginistes web radio και…οι άνθρωποί του – Γιώργος Λιακόπουλος

Ο επόμενος μουσικός παραγωγός του imaginistes web radio δεν είναι άλλος από τον αγαπητό μας Γιώργο Λιακόπουλο , Ζωρζ Λιακό επί το καλλιτεχνικότερον (κατά το Ζωρζ Μπατέ). Πολυπράγμων, αγχώδης και τελειοθήρας, μοναδικός συλλέκτης και υπεύθυνος  φυσικά για την εκπομπή  που μας οδηγεί σε εξωτικούς και ανεξερεύνητους δρόμους, κυρίως του λαϊκού μας τραγουδιού κάθε Τετάρτη στις 22.00 και με τον τίτλο, «κάτσε ν’ ακούσεις μια πενιά». Απολαύστε τον!

---

Ερωτήσεις black kat

 

ΕΡ.1… Σαν εγύριζα απο την Πύλο, έψαχνα να βρω ενα φίλο…και στο Μπραχάμι βρήκατε τους imaginistes

Αυτή την ερώτηση που μου κάνετε ,οι νέοι θα την χαρακτήριζαν «πέσιμο»..(χα,χα,χα) Γιαυτό και εγώ θα σας απαντήσω με τα συμφραζόμενα του ίδιου του τραγουδιού που εσείς επιλέξατε για να μου κάνετε την ερώτηση !

Καταρχάς το τραγούδι «σαν εγύριζα στην Πύλο»το έχει συνθέσει ο Βαγγέλης Παπάζογλου και το ερμήνευσε ο Παγιουμτζής. Η ιστορία λέει ότι ο Παγιουμτζής είχε ένα φίλο από την Πύλο τον οποίο τον είχαν «κρύψει» (εξορίσει) για κάποιο διάστημα λόγω χρήσης κάνναβις.

Επίσης λέγεται ότι στην Ίο που τον είχαν ,είχε βάλει μια γλάστρα πάνω σε μια μουριά για να αναστήσει ένα δενδρύλλιο ,με σκοπό να μη στερηθεί το «άγιο ξεχαστήρι»! Ο Στράτος είπε την ιστορία στον Παπάζογλου και κείνος «σκάρωσε» το άσμα!

Λέει στον πρώτο στίχο «μπαίνω σ’ένα μπαξεδάκι»…Ο μπαξές είναι ο κήπος. Και σήμερα φωνάζουμε «όλα τάχει ο μπαξές» Σήμερα εγώ μπορώ να αντικαταστήσω τη λέξη μπαξές με τη λέξη Imaginistes! Πάρα κάτω ,ο δεύτερος στίχος λέει «….στέκουμαι και τους μπανίζω» Το στέκουμαι βγαίνει από το ίσταμαι και το μπανίζω σημαίνει : τους παρακολουθώ ,τους παίρνω μάτι ,τους κοιτάζω .

Και εγώ αυτά τα ίδια έκανα στους Imaginistes, έως να νιώσω αυτό που ένιωσα : Την «εκλεκτική συγγένεια «..! Αυτό ήταν και το κίνητρο που βρίσκομαι στο σταθμό! Άλλωστε στην πρώτη εκπομπή δήλωσα ότι χαίρομαι που βρίσκομαι με τους αθεράπευτα περιπατητές του ονείρου ,τους imaginistes!

ΕΡ.2… Οι φήμες σας θέλουν μανιώδη συλλέκτη λαϊκών ασμάτων με πλούσιο βιογραφικό σε χώρους λαϊκών καταστημάτων

Είναι μια πιστοποιημένη ασθένεια που ξεκινάει απο τη δεκαετία του 60! Οι ιστορίες είναι μπόλικες. Δυο «ανώδυνες»θα πω. Τα δισκοπωλεία που μου κάλυπταν το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών ήταν δύο :το θρυλικό pop eleven ,στο Κολωνάκι . Ο Γρηγόρης ο Φαληρεας ήταν φίλος. Όταν έκανε κάποια νέα δουλειά (με ελληνική μουσική) με καλούσε να πάω για να πάρω το δίσκο. Πχ Να πάρω το δίσκο του Παπαϊωάννου με τη ζωντανή ηχογράφηση του Γιώργη του Χριστοφιλάκη. Εννοώ το δίσκο «προτελευταία βραδυά».Η ηχογράφηση έγινε την τελευταία βραδυά στο κέντρο «Πανόραμα» στις Τζιτζιφιές .Το πρωί ,ξημερώνοντας 2/8/1972,σκοτώθηκε ο Παπαιωάννου! Οι αφοί Φαληρέα είχαν τυπώσει αρχικά 500 δίσκους αρχικά .Έναν από αυτούς πήρα.

Ήξερε τι θέλω ακριβώς και πάντοτε με είχε στην έννοια του .Πχ αμέσως με αναζήτηςε για να μου δώσει «φρέσκια» την κασέτα με τη ζωντανή συναυλία του Τσομίδη με Ινδούς καλλιτέχνες στο Άμστερνταμ . .κλπ κλπ Αλλά με καλούσε κ στις βραδιές που έκανε με εξαιρετικούς μουσικούς στο κέντρο Ραβάναστρο στους Αμπελόκηπους . Η καλύτερη βραδιά ήταν με το εξαιρετικό σχήμα : Mustafa Kandirali κλαρίνο Τούρκος ,Νίκος Σαραγούδας ούτι,ο Χάρος βιολί,ένας πολιτικός πρόσφυγας σάζι ,ένα εξαιρετικό ντουμπερλέκι και η Γιασεμή Σαραγούδα φωνή. Στο διπλανό τραπέζι .σχεδόν κολλητό με το δικό μας,ήταν η παρέα του Τζίμη του Πανούση.Θυμάμαι σαν τώρα το Τζίμη να κτυπά με το ρυθμό που έπαιζαν οι μουσικοί και συχνά να τους φωνάζει εκςτασιαςμένος :»βουναααααά». (Είχαμε με τους μουσικούς μια απόσταση ένα με ενάμιση μέτρο).Πιο πέρα σαν θαμώνας ήταν ο Ροζ Ντέιλι με μια παρέα! Παρακάτω ο Σαλέας κλπ.

Το άλλο δισκοπωλείο ήταν της Κωστίδου .Στην οδό πανεπιστημίου αριστερά. Διακόσια μέτρα προτού φθάσουμε στην Ομόνοια. Θυμάμαι την πρώτη φορά όταν μπήκα σ’ αυτό το δισκοπωλείο αγόρασα δυο δίσκους . Ο ένας ήταν η τετράδα του Πειραιά ,με το Μάρκο ,το Δελιά ,τον Μπάτη και τον Παγιουμτζή. Και ο άλλος ήταν «πόλκες κ βαλς του Στράους «.Ο πωλητής από περιέργεια μου λέει,ευτυχώς που είχαμε και τους δυο δίσκους που σας είχαν παραγγείλει ! Που να φανταστεί ο άνθρωπος ότι η παραγγελία ήταν του εαυτού μου …μπερδεύτηκε ο δόλιος με τα διαφορετικά είδη μουσικής!(ακολούθησε συζήτηση που εξελίχτηκε σε φιλία).

Αντιλαμβάνομαι όμως ότι η ερώτηση σας εμπεριέχει και άλλο σκέλος.Ρωτάτε κ για τα κέντρα διασκέδασης και αν τα επισκεπτόμουν. Αν κατάλαβα καλά. Θα σας απαντούσα άμεσα ότι ,πράγματι επισκέφθηκα αυτούς τους χώρους πολλάκις .Ειδικότερα τα χρόνια της ευζωίας.Είχα βέβαια είχα και την περιέργεια να επισκέπτομαι και χώρους που έπαιζε μουσική ,όχι του άμεσου ενδιαφέροντος μου.Πχ θα ήταν αδύνατον να μη γευόμουν και το Σιδηρόπουλο!Εκεί πήγα μόνος.Θυμάμαι ότι φορούσα κουστούμι με ζιβάγκο ! Το μαγαζί ήταν γεμάτο νέους που φορούσαν τζάκετ! Άντε να τους αποδείξεις ότι δεν ήσουν σταλμένος από την ασφάλεια! Ξεπεράστηκε η αμηχανία με δική μου πρωτοβουλία . Ιδιαίτερες στιγμές για τους λοιπούς «στίβους»θα πούμε όταν πιούμε ένα κρασί.

ΕΡ.3… Λάτρης της μουσικής, της καλής παρέας, του κρασιού….ποιες κυρίες ( δεν ζητάμε φυσικά ονόματα)εμπλέκονται σ αυτές τις ιστορίες

Αυτή η ερώτηση είναι για σταρ και όχι για ένα παππού (χα χα χα ) Είναι γεγονός όμως ότι η ενασχόληση μου με αυτό το χόμπι,είχε σαν αποτέλεσμα να γνωρίσω σπουδαίες καλλιτέχνιδες ,κυρίως μέσω τις εικοσαετούς φιλίας μου ,με τον αείμνηστο δεξιοτέχνη του μπουζουκιού Γιάννη Σταματίου ή Σπόρο. Θα Ξεχωρίζω μία για οικονομία.Την εξαιρετική καλλιτέχνιδα και εξαιρετικό άνθρωπο την κ Βαγγελιώ Μαργαρώνη! Την πιανίστρια και ακορντεονίστρια που είχε συνεργαστεί με το μεγαλύτερο μέρος των συνθετών και τραγουδιστών της ρεμπέτικης και λαϊκής μουσικής .Από τον Μάρκο και τον Κηρομύτη ,τον Μπαγιαντέρα και τον Παπαϊωάννου κλπ και κυρίως για περίπου 50,χρόνια με τον Τσιτσάνη! Ήταν σαν τον άνθρωπο της διπλανής μας πόρτας! Αν με ρωτούσατε να την περιγράψω με μια φράση ,θα σας έλεγα αμέσως : Ο πιο γλυκός άνθρωπος !! (δυστυχώς έφυγε και αυτή). Αν θα θέλατε μια απάντηση που αφορά τα πολύ προσωπικά μου,σας ενημερώνω ότι είμαι μαζί με τη γυναίκα μου 40,έτη! (Θα είχε όμως ενδιαφέρον να μιλήσουμε για το ρόλο που έπαιξαν κάποιες κυρίες στη ζωή κλασσικών συνθετών ή λογοτεχνών,επηρεάζοντας θετικά ή αρνητικά τις μεγάλες τους δημιουργίες! Ίσως αυτή την κουβέντα να την κάνουμε σε κάποιο άλλο χρόνο).

ΕΡ. 4… για τον Γιώργο Λιακόπουλο ποιες ιστορίες πρέπει να ειπωθούν στο imaginistes web-radio

Στο υπέροχο και συχνά καταθλιπτικό μας χωριό , σκέψεις και προτάσεις που σκοπό θα είχαν την πολιτισμική και την κοινωνική βελτιωσιμότητα ,δεν βρίσκουν αποδέκτη ούτε καν αυτί για να τις ακούσει ! Με αποτέλεσμα οι προτάσεις μας να τίθενται άμεσα στο μουσείο των αναμνήσεων μας..!Γιατί ούτε αυτό (μουσείο) διαθέτει ο Δήμος μας!Ένα ζωντανό παράδειγμα είςτε εςείς ! Χρόνια τώρα δεν αγωνίζεστε για τη δημιουργία ενος θερινού σινεμά ;Βρήκατε έστω κ ένα αυτί τουλάχιστον να σας ακούσει ,έστω και ψεύτικα; Γιαυτό επειδή ο σοφός λαός εδώ και πενήντα χρόνια -με ένα τετράχρονο διάλειμμα (και όχι ιδιαίτερο ), αναπαράγει την ίδια εξουσία ,συνειδητοποίησα ότι οι προτάσεις προσφέρουν μόνο ψυχικό σκόρπισμα και απογοήτευση ..!! Εύχομαι ο σταθμός των imaginistes να καταστεί ένα κέντρο πολιτισμικής διάχυσης.

ΕΡ.5… Στο αφιλόξενο πολιτιστικά Μπραχάμι, υπάρχει χώρος για τους imaginistes; κέντρο πολιτισμικής διάχυσης.

Αγαπητοί φίλοι, ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΜΑΣ ! Άρα ο χώρος και η φιλοξενία κατακτάται καρποφορεί και ανθοφορεί αν είμαστε καλοί κηπουροί ! Η λέξη «αφιλόξενο»Μπραχάμι με ενοχλεί σοβαρά! Γιατί κ εμείς είμαστε μέρος του Ξένιου Δία καθώς και του μέρους που φιλοξενούσε τον κοσμοπολίτη φιλόσοφό μας Σωκράτη, όταν επισκεπτόταν στην περιοχή της Κοψαχείλας το φίλο και μαθητή του Παχάμιο. (Έδωσα σε φωτοτυπία από βιβλίο της κεντρικής βιβλιοθήκης των Αθηνών ένα κείμενο σχετικό ,στην αείμνηστη δήμαρχο Βερυκάκη! Το 1982.Επειδή νόμιζα….) Τώρα δεν νομίζω! Γιατί αποδέχτηκα πλέον τον «προοδευτικό» πατερναλιστικό συντηρητισμό και την αέναη εξουσία του δήμου μας ,από ίδιους ανθρώπους (κατα τ’αλλα φιλικοί) με αυτά τα χαρακτηριστικά για τα περίπου 50, τελευταία χρόνια! ( γιαυτό παραπάνω σας έκανα νύξη περί κηπουρού) Εκτός αν παρουσιαστεί κανένα φωτεινό μυαλό και οδηγήσει τα πράγματα όπως ο ηγέτης τους στρατιώτες στη νίκη. Αυτά και άλλα πολλά-πολλά και πιο σοβαρά εννοείται ,με οδήγησαν να μην είμαι σοσιαλιστής -πιστεύω μόνο τον οικονομικό σοσιαλισμό τύπου Ρωλς και όπως τον παραθέτει ο Ντάνιελ Μπελ,στο έργο του η μεταβιομηχανική Δύση. Και γιαυτό ιδεολογικά πιστεύω στο άτομο ,την ελευθερία του,την ανεκτικότητα ,τον πλουραλισμό και τον ορθό! Πίσω από όλα τα επιτεύγματα βρίσκεις μόνο άτομα ! Από τους Παρθενώνες έως την ιατρική ,τις τέχνες και τις επιστήμες , βρίσκεις μόνο άτομα ! Δεν βρίσκεις ποτέ ομάδες πίσω από το κοινωνικό καλό . Βρίσκεις και συμφορές ενίοτε ( Χίτλερ ,Στάλιν ,Μάο κλπ). Ας προσέχουμε! Σαν κατακλείδα νιώθω ότι η (δημοσιογραφική) ερώτηση σας, αναφορικά με το χώρο και το Μπραχάμι ,έχει στοιχεία που τα χαρακτηρίζει κάποιο έλλειμμα αυτοπεποίθησης, που αντιστρατεύεται τις εξαιρετικές πρωτοβουλίες σας!