Δυστροπία XXI, Αντιγράφοντας τον Zhuang Zhou.
Χρίστος Σαπρίκης

Μ´ αρέσει να φωτογραφίζω πεταλούδες,
Τις μικρές αεράτες μπλε ανάμεσα στα χόρτα,
τις τεράστιες κιτρινόμαυρες, κυνηγώντας τες από λουλούδι σε λουλούδι,
όταν πρωί πρωί απλώνουν τα φτερά τους στον ήλιο για να φύγουν οι βραδινές δροσοσταλίδες,
τις σκούρες νυχτοπετοπλούδες που τις ελκύει το έντονο φως από τη λάμπα πάνω απ´ την εξώπορτα του χωριού.
~~~
Και κάθε φορά που ο φακός της μηχανής πλησιάζει κοντά,
εκεί, λίγο πριν το κλικ που θα τις διώξει μακριά,
για έναν περίεργο λόγο,
τα λόγια του Zhuang Zhou
περνάνε από μπροστά μου:
«Μία φορά και έναν καιρό, εγώ, ο Τσουάνγκ Τζου,
ονειρεύτηκα πως ήμουν πεταλούδα,
πετώντας εδώ κι εκεί, νιώθοντας εντελώς πεταλούδα.
Ξαφνικά ξύπνησα και τώρα αναρωτιέμαι,
αν είμαι άνθρωπος που ονειρεύτηκε ότι ήταν πεταλούδα
ή αν είμαι τώρα πεταλούδα που ονειρεύεται πως είναι άνθρωπος.»
~~~
